“Bir Çatı ve Bir Lokma İçin Bedenimi Sunarım — Apache Kadının Noel Gecesi Dul Kovboya Yaptığı Şaşırtıcı Teklif!”

1. Kar Fırtınasında Hayatta Kalma Mücadelesi

1885 Noel gecesi, Santa Fe’nin yaşlı kovboylarının yıllar sonra bile korkuyla hatırlayacağı türdendi.
Gökyüzü erkenden kararmış, Tanrı sanki dağların üzerine pamuk torbasını boşaltıyormuş gibi kar yağmıştı.
Dondurucu rüzgar damarları donduruyor, ağaçlar buzun ağırlığı altında eğiliyor, hayvanlar yuvalarında fırtınanın geçmesini bekliyordu.

.

.

.

Bu beyaz kaosun ortasında, Apache kadını Débora fırtınayla mücadele ediyordu.
Neredeyse iki metre boyunda, geniş omuzlu, kasları hayatta kalmanın izlerini taşıyordu.
Güneşten bronzlaşmış teni şimdi soğuktan morarmış, beline kadar inen siyah saçları buz gibi yüzüne yapışmıştı.

Geleneksel deri giysisi, renkli boncuklar ve püsküllerle süslüydü, ama soğuk iliklerine kadar işlemişti.
Aylarca kaçıyordu; Franklin Boyd adında bir paralı katil köyünü yakıp ailesini öldürmüştü.
Boyd, sol gözünden çenesine kadar uzanan korkunç bir yara iziyle tanınan, yerlileri acımasızca avlayan biriydi.

Débora, iki adamını öldürüp kaçmayı başarmıştı ama Boyd ona seslenmişti:
“Artık benimsin, dev kadın! Seni bulacağım!”

Kanyonları aşmış, devriyelerden kaçmış, açlıkla mücadele etmişti.
Ama o Noel gecesi, soğuk galip geliyordu.
Yırtık postlarla sarılı ayakları karda kan izleri bırakıyordu.

Uzaktaki titrek bir ışık ona umut oldu.
Son gücüyle, izole bir çiftliğin kulübesine ulaştı ve kapıyı çaldı.

2. Merhamet ve Gurur

Kapıyı 35 yaşında, kalın sakallı, gri gözlü, yorgun bir adam açtı: Louis Prox.
Belinde Colt tabancası, kafasında Stetson şapkası vardı.
Arkasında, 7 yaşındaki sarı saçlı kızı Annie merakla bakıyordu.

“Sen kimsin?” diye sordu Louis, feneri kaldırarak.

Débora sendeledi, sesi kısık ve güçlü:
“Sığınak… Lütfen. Donuyorum.”

Louis bir an tereddüt etti, ama merhameti galip geldi:
“İçeri gir, ruhun donmasın.”

Kulübe mütevazı ama sıcaktı: Büyük bir şömine, Noel yemeğinden kalan hindi ve mısır ekmeği, köşelerde yataklar…
Annie korkusuzca, hayranlıkla dev kadını izliyordu.

Louis onu ateşin yanına oturttu, ıslak pelerinini çıkardı, kalın bir battaniye verdi ve sıcak bitki çayı hazırladı.
Débora titreyerek, sunulan yemeği aç kurt gibi yedi.

Sonra kararlı bir şekilde ayağa kalktı, deri üstünü çözmeye başladı:
“Bedenimi al. Erkekler yardıma karşılık bunu ister.”

Louis yüzü kıpkırmızı kesildi, ellerini kaldırdı:
“Hayır! Onurun sende kalsın. Hiçbir şey istemiyorum. Ben dul bir adamım, üç yıl önce eşimi kaybettim. Acıyı bilirim. Bu gece burada kal. Merhamet Tanrı’dan gelir.”

Débora şaşkındı; beyaz adamlar genelde her şeyi alırdı.
Ama bu adam ona karşılıksız yardım etmişti.
Şüpheyle kabul etti, bir gözü açık uyudu, bıçağı elinde.

3. Yeni Bir Hayatın Başlangıcı

Ertesi sabah, fırtına yolları bir metre karla kapamıştı.
Débora yeniden güç buldu.
Louis, ayaklarındaki yaraları bitki merhemiyle iyileştirdi, ölen eşinin devasa bedenine uygun kıyafetlerini verdi.

“İklim düzelene kadar kalabilirsin,” dedi Louis. “Çiftliğin güçlü ellere ihtiyacı var.”

Débora, gururlu bir Apache olarak, sadaka istemedi:
“Kalmak için çalışırım.”

O gün baltayı aldı, dev kütükleri kolayca yardı.
Atları besledi, tımar etti.
Yayla avlanıp tavşan ve geyik getirdi.

Annie ona hayran kaldı:
“Débora, bana bunları öğret!”

Başta soğuk olan Débora, Annie’ye ok yontmayı, karda iz sürmeyi, dallardan sepet örmeyi öğretti:
“Kabilemde kızlar küçükken savaşçı olmayı öğrenir. Senin ruhun güçlü, küçük kız.”

Geceleri, doğaçlama aile ateşin başında toplandı.
Débora köyünün yakılışını, eşinin ölümünü ve Boyd’un peşine düştüğünü anlattı.
Louis de eşinin doğumda öldüğünü, Annie’yi bebekken yalnız büyüttüğünü paylaştı:
“Yalnızlık beni öldürüyordu. Ama sen bu eve hayat getirdin.”

4. Yaklaşan Tehlike ve Direniş

Kış ilerledi, Débora çiftliğin ayrılmaz parçası oldu.
Bir gün, karla kırılan çiti onarırken Louis ile hayallerinden konuştular:
“Büyük bir aile isterdim,” dedi Louis.
“Ben de köyümde huzur isterdim,” dedi Débora. “Belki burada bulurum.”

Ellerinin tesadüfen dokunması bir kıvılcım yarattı.
O gece Louis eski gitarını çıkardı, bir western baladı çaldı.
Débora, Apache dansı yaptı; ayakları ahşap zeminde atalarının ritmini çaldı.
Louis gitarı bırakıp belinden tuttu, birlikte güle oynaya dans ettiler.
Annie alkışladı: “Daha çok dans edin!”

Dans bir öpücükle başladı, sonra tutkulu bir aşka dönüştü.
Débora korktu; aşk onu zayıf hissettiriyordu.
Ama Louis sabırlı ve nazikti.
İlişkileri çiçek açtı; karla kaplı tarlalarda kızakla geziler, yıldızları izleyerek sohbetler, Annie uyurken çalınan gizli öpücükler…

Débora Annie’ye iz sürmeyi, Louis ise ona kovboy hikayeleri okumayı öğretti.
Bir sabah Annie mutlulukla bağırdı:
“Débora, sen annem olacaksın! Babam seni çok seviyor!”

Débora gözyaşları içinde Annie’yi kucakladı.
İlk kez bir ev hissediyordu. Ama geçmiş peşindeydi…

5. İntikam ve Zafer

Aylarca arayan Franklin Boyd, Albuquerque’de bir salonda “dev bir yerli kadının Brocks Çiftliği’nde olduğu” söylentisini duydu.
Üç sadık silahşörle birlikte, sert adamlarla karlar içinde çiftliğe geldi.

Şubat ayında, dolunayda saldırdılar.
Bir kurşun pencereyi deldi, herkes uyandı.
Louis Winchester’ı kaptı, Annie’yi korumak için yere yatırdı.
Débora bıçak ve tüfekle savunmaya geçti.

Silahşörler kulübeyi kuşattı, ateş açtı.
Boyd kapıdan girdi, silahı çekerek:
“İşte buradasın, Apache dişi! Artık benimsin!”

Débora ona boğa gibi saldırdı, yere serdi.
Bir silahşör Débora’nın kolunu sıyırdı.
Cesur Annie bir gaz lambasını fırlattı, bir saldırganın paltosunu tutuşturdu; adam çığlık atarak kaçtı.
Louis birini göğsünden vurdu.
Débora üçüncüyle boğuştu, boynunu kırdı.

Dışarıda, karın üzerinde Boyd ile yüzleşti.
Boyd silahını doğrulttu:
“Gelmezsen seni öldürürüm!”

Débora namluyu savuşturdu, baltanın sapıyla çenesini kırdı.
Boyd kanlar içinde yere düştü, atına binip kaçtı.

Louis, yaralı ama hayatta, Débora’ya sarıldı:
“Birlikte yenilmeziz!”

6. Yeniden Doğuş ve Mutluluk

Bahar geldi, çiftlik Débora’nın emeğiyle bereketlendi.
Bir meşe ağacının altında gezgin bir vaizle evlendiler.

Débora kısa süre sonra hamile olduğunu öğrendi.
Bir sonraki Noel’de, hafif kar yağarken, cam toplar ve kuru meyvelerle ağacı süslediler.
Annie süsleri astı, Débora Apache ilahileri söyledi, Louis armonika çaldı.
Yeni bir bebek yolda, hayatı kutladılar.