7 Günlüğüne Karım Gibi Davranabilir Misin?

Bir Haftalık Aşk: Carmen ve Diego’nun Hikayesi”

Bölüm 1: Aşkın Yitik Gölgesi

Madrid’in Malasaña mahallesinin dar sokaklarında, gün batımına yaklaşırken, pastane Dulce Encanto adeta yorgun bir şekilde kapanmaya hazırlanıyordu. Pastacı Carmen Torres, son bir kekin üzerindeki süslemeleri yapıyor, her ayrıntıyı titizlikle yerine yerleştiriyordu. Saatlerdir çalışıyor, ama işini seviyor ve her yaptığı pastanın müşterilerini mutlu edeceğini bilmek ona huzur veriyordu. Yine de son bir yıldır kalbinin derinliklerinde bir eksiklik vardı. İki yıl önce kaybettiği annesinin ardından, geriye sadece boş bir ev ve bir iş kalmıştı. Yaşamak için çalışıyor, fakat gerçek anlamda yaşamak adına hiçbir şey hissetmiyordu.

Carmen’in yaşadığı yalnızlık, sokaklarda ne kadar çok insan olsa da içindeki boşluğu kapatamıyordu. Zaman zaman, her şeyin bir anlamı olabileceğini düşünse de hayat, ona sadece çalışmaya devam etmesini ve her sabah işine başlamasını hatırlatıyordu. Bu monotonluk, yavaşça içine işlemişti. Fakat bu akşam, pastanenin kapısının çaldığı anda hayatı birdenbire değişecekti.

Bölüm 2: Karşılaşma ve Teklif

Pastane kapanmadan önce son müşterisinin gelmesini beklerken, kapı aniden açıldı. Carmen başını kaldırıp, içeri giren adamı gördü. İlk bakışta bu adamın pek çok hikayesi olduğu belliydi. Üzerinde pahalı bir takım elbise, ama yüzü yorgun ve üzgündü. Gözleri, bir işadamının görmeye alışık olmadığı türden bir acı taşıyordu. Elinde küçük bir kız çocuğu vardı; küçük bir kız, üç yaşında, başı düşmüş ve uyuyordu.

Adam, delikanlı, yaklaşık 35 yaşlarında bir adamdı. Carmen’in dikkatini çeken şey, sadece giyimi ya da yüzündeki yorgunluk değil, adamın içindeki kaybolmuş bir çocuğu arıyor olmasıydı. Carmen’in gönlünü hemen kazandı.

Adam, gözleriyle hemen Carmen’i buldu ve ağır adımlarla yaklaştı. Şaşkın ve kararsız, aynı zamanda içine düşen bir cesaretle Carmen’e seslendi:

“Ben… Benim adım Diego Valverde. Sofía Valverde’nin babasıyım. Sizin pastanenizden bir pastayı almak istiyorum, ama… size başka bir şey de sormam lazım,” dedi adam, sesi sanki bir sırrı taşıyormuş gibi titriyordu.

Carmen, başını hafifçe eğerek adama bakmaya devam etti. “Tabii, size nasıl yardımcı olabilirim?” dedi.

Diego bir an sessiz kaldı, düşünceli bir şekilde ne söyleyeceğini bulmaya çalışıyordu. Nihayet cesaretini topladı ve garip bir teklif yaptı: “Sofía… Sofía, üç yaşında. Onun doğum günü yaklaşıyor ve o sadece bir şey istiyor. Sadece bir şey. O da annesinin orada olması. Ama… annesi…” Sesindeki kesik kesik ton, Carmen’in kalbine dokundu.

Carmen, gözleri dolarak, adamı daha dikkatlice dinlemeye başladı.

“Annesi iki yıl önce bir trafik kazasında hayatını kaybetti. Sofía annesini hatırlamıyor. Ama… Ama bu yıl, doğum günü için annesinin burada olmasını istiyor. Ama ben… ben bunu sağlayamıyorum. Ve o yüzden… bir şey yapmanızı istiyorum. Lütfen… Sofía’yı üzmek istemiyorum,” diye devam etti Diego, sesindeki çaresizlik Carmen’i derinden etkiledi.

Bölüm 3: Teklifin Ardında

Carmen, Diego’nun gözlerindeki samimiyet ve acıyı görerek derin bir nefes aldı. Gözleri, ona tüm hikayeyi anlattı. Bir baba, kızı için her şeyin en iyisini yapmak istiyordu, ancak hayatın ona sunduğu gerçeklerle yüzleşmek zorundaydı. Carmen, o an, bu adamın içindeki boşluğu, kaybolmuşluğu hissetti.

Fakat ne istemişti? Şaşkın bir şekilde, Diego’nun teklifini kabul etmeye karar verdi. “Peki… nasıl bir yardım edebilirim?” diye sordu, sesi biraz daha yumuşayarak.

Diego, gözleriyle rahat bir nefes almış gibi göründü. “Sadece bir hafta. Sofía için sadece yedi gün. Onun annesinin yerini bir şekilde almanızı istiyorum. Bunu yapabilir misiniz?” diye sordu.

Carmen’in kalbi hızla çarpmaya başladı. Şoktaydı. Bu kadar büyük bir teklif, bu kadar tuhaf bir şey… “Bu… Bu doğru mu? Bu yapabileceğimiz bir şey mi?” diye mırıldandı.

Diego, umutsuzca başını sallayarak tekrar konuştu: “Evet. Bu sadece bir hafta. Lütfen. Sadece Sofía’nın mutlu olmasını istiyorum. Geri kalan her şey önemli değil. Yedi gün. Sadece Sofía’nın annesinin orada olduğunu bilmesi için. O kadar. Para… parayı ne kadar isterseniz, vereceğim.”

Bölüm 4: Sahte Annelik, Gerçek Duygular

Carmen, başlangıçta bu öneriye karşılık bir tek kelime bile söylemek istemedi. İçindeki akıl ona, bu işin ne kadar yanlış olduğunu, ne kadar tehlikeli olduğunu anlatıyordu. Ama bir yerlerde, derinlerde, Sofía’nın gözlerindeki saf sevgi ve baba Diego’nun yıkık kalbi, ona doğru bir şeyler hissettirdi. Carmen, hayatında bazen mantıklı olan şeylerin bile bir kenara bırakılmasını gerektiğini düşünerek başını salladı.

Tamam, dedi. Sadece bir hafta. Ama çok dikkatli olmalıydık.

Sofía, doğum günü partisinde annesinin orada olduğunu düşünerek dünyadaki en mutlu çocuk olacaktı. Carmen, Sofía’nın dünyasına adım attı. Sofía, gerçekten de sevinçle, saf bir şekilde mutlu olacaktı. Bu bir yalan olabilirdi, ama küçük bir kızın mutlu olması, her şeyden önemliydi.

Sonraki Bölümler: Yedi Günün Derinlikleri

Diego ve Carmen, bu tuhaf ama derin ilişkinin içinde birbirlerinin hayatına dokunmaya başlarlar. Carmen, Sofía’nın annesi gibi davranırken, aynı zamanda kendi duygularını anlamaya başlar. Her geçen gün, ikisi de birbirlerine yakınlaşırken, gerçeklerin ve yalanların ince çizgileri daha da belirginleşir.

Sonuç: Gerçekten Aile Olmak

Sofía, doğum gününü en mutlu şekilde geçirmiş, fakat sonunda gerçekler ortaya çıkar. Carmen ve Diego arasında gelişen duygular, birbirlerini değiştiren ve iyileştiren bir güce dönüşür. Yedi günün sonunda, sadece bir hafta süren bir yalan değil, aslında gerçek bir bağ kurulmuş olur.