DOĞUM YAPTIKTAN SONRA KENDİ KOCASI TARAFINDAN KOVULDU… AMA YILLAR SONRA AFFINI DİLİYOR

.

YENİDEN BAŞLANGIÇLAR – Ayşe’nin Hikayesi

1. Fırtına Gecesi

İzmir’in yağmurlu bir akşamında, Ayşe ilk doğum sancılarını hissetti. Nefesini tutarak, 9 aylık karnını sıkıca kavradı. Eşi Mehmet işteydi, kayınvalidesi Fatma Hanım ise mutfakta patates soyuyordu. Ayşe’nin “Sanırım zamanı geldi,” deyişiyle Fatma Hanım’ın yüzünde bir kıpırtı dahi olmadı. “Oğlumu ara, bu yağmurda dışarı çıkmam,” dedi soğuk bir sesle.

Ayşe, ambulansı aramak yerine Mehmet’e ulaşmaya çalıştı. Mehmet, doğumun sonuna doğru hastaneye yetişebildi. Yanında getirdiği alkol kokusu ve ilgisiz bakışlarıyla Ayşe’nin kalbinde bir soğukluk bıraktı. “Aynı sana benziyor,” dedi, yeni doğan Emre’ye bakarken. Ama gözlerinde neşe yoktu.

Eve dönüş yolunda Mehmet’in yüzü asıktı. Fatma Hanım, onları kasvetli bir salonda karşıladı. “Mehmet, seninle konuşmam gerek,” dedi. Ayşe odasına çekildi, fısıltıları duymamaya çalıştı. Emre’yi ilk kez evde emzirirken, mutluluk ve endişe arasında bir yerdeydi.

Bir saat sonra Mehmet geldi, yüzünde daha önce hiç görmediği bir sertlik vardı. “Ayşe, konuşmamız gerek,” dedi. “Annem bana bazı şeyler anlattı. İşteyken yaptığın şeyler…” Ayşe’nin kalbi hızla çarpmaya başladı. Mehmet, cebinden çıkardığı telefonda, Ayşe’nin adını kullanarak yazılmış sahte mesajları gösterdi. “Bunları ben yazmadım!” diye yalvardı Ayşe. Mehmet, annesinin ve komşuların dediklerini, Ayşe’nin itirazlarını dinlemeden, “Artık böyle yaşayamam,” dedi. “Bu şüpheyle, bu güvensizlikle.”

Ayşe, yeni doğmuş bebeğiyle birlikte, gece yarısı İzmir’in yağmurlu sokaklarına atıldı.

2. Yalnızlık ve Yeniden Kurulan Bağlar

Ayşe, çaresizce kız kardeşi Zeynep’in kapısını çaldı. Zeynep, iki yıl önce ailesinin onaylamadığı bir evlilik yaptığı için Ayşe’nin desteğini görememişti. Şimdi ise, Ayşe ve Emre’yi kucaklayarak içeri aldı. “İhtiyacın olduğu sürece buradasın,” dedi.

Ayşe, Zeynep’in küçük ama sıcak evine alışmaya çalıştı. Emre’nin bakımı, yeni doğumun getirdiği yorgunluk ve Mehmet’in yokluğu arasında bocalıyordu. Zeynep’in eşi Ahmet, sessiz ve anlayışlı bir adamdı. Akşamları Emre’yi kucağına alıp, Ayşe’nin duş almasına ya da biraz uyumasına izin veriyordu. “O güçlü bir çocuk olacak, tıpkı annesi gibi,” derdi.

Ekonomik zorluklar kısa sürede baş gösterdi. Ayşe, mahalledeki bir fırında iş buldu. Sabahları Emre’yi Emine Hanım’a bırakıyor, öğleden sonra eve dönüyordu. Maaşı düşük, yorgunluğu büyüktü ama ilk kez kendi parasını kazanmanın gururunu yaşıyordu. Mehmet’ten hiç haber alamadı. Ayşe, onun hayatına devam ettiğini, arkadaşlarıyla gezdiğini, işini kaybettiğini duydu. Bu haberler ona acı verse de, Emre için güçlü kalması gerektiğini biliyordu.

Bir süre sonra Emre’nin mama alerjisi ortaya çıktı. Özel mama ve doktor masrafları, Ayşe’nin maaşının neredeyse tamamını götürdü. İkinci iş olarak akşamları ofis temizliğine başladı. Geceleri, komşulara küçük dikiş işleri yaparak ek gelir kazandı. Her gün, uyumadan önce Emre’ye sarılır ve “Her şey daha güzel olacak,” diye fısıldardı.

3. Kırıklar ve Güçlenmeler

Ayşe, zamanla mahallede tanınan, çalışkan ve onurlu bir kadın oldu. Zeynep’in kanser olduğunu öğrendiğinde ise, hayatı bir kez daha sarsıldı. Zeynep, “Senin için güçlü olacağım,” dedi ama Ayşe, kız kardeşinin yokluğunda Emre’yi nasıl büyüteceğini, faturaları nasıl ödeyeceğini düşündü.

Mehmet’in hayatı ise kontrolden çıkmıştı. İçki sorunları, işsizlik ve annesinin felç geçirmesiyle dibe vurdu. Ayşe, Mehmet’in onu uzaktan izlediğini fark etti. Önce korktu, sonra öfkelendi. Ama Mehmet ona yaklaşmadı; sadece uzaktan izledi.

Bir gün, Mehmet sonunda konuşmak için yaklaştı. “Hata yaptım,” dedi. “Annemin yalanlarına inandım. Gerçeği öğrendim. Ailemi geri istiyorum.” Ayşe, “Artık biz üçümüz yokuz. Ben ve oğlum var,” dedi. Mehmet, Emre’yi haftada bir görebilmek için maddi destek teklif etti. Ayşe, Zeynep’in ameliyatı için paraya ihtiyacı olduğunda bu teklifi kabul etti. Mehmet, Emre’nin bakımı için elinden geleni yaptı. Zamanla, Emre babasına alıştı. Ayşe, Mehmet’in değiştiğini gördükçe, ona karşı öfkesi azaldı.

4. Affetmek ve Yeniden İnşa

Zeynep’in tedavisi başarılı oldu. Ayşe, Mehmet’in Emre’ye olan sevgisini ve sorumluluğunu gördükçe, ona ikinci bir şans vermeyi düşündü. “Sana güvenmek kolay değil,” dedi. Mehmet, “Her gün daha iyi bir adam olmaya çalışıyorum,” diye cevapladı.

Bir gün Emre, parkta Mehmet’le oynarken düştü ve kolunu kırdı. Mehmet, Ayşe’yi aradı, Emre’yi acile götürdü ve tüm gece başında bekledi. Ayşe, onun gerçek bir baba olduğunu ilk kez o gece hissetti. “Birlikte iyileşiyoruz,” dedi kendi kendine.

Ayşe, Mehmet’e “Arkadaş olmayı deneyelim,” dedi. Aralarındaki ilişki yavaş yavaş güçlendi. Mehmet, Emre’ye bakarken Ayşe işe gidebiliyor, akşamları birlikte yemek yiyebiliyorlardı. Ayşe, Mehmet’in değiştiğine inanmaya başladı.

5. Yeni Bir Aile

Emre’nin ilk doğum gününde, Mehmet ve Ayşe birlikte küçük bir kutlama yaptılar. Mehmet, Emre’nin ilk anlarını içeren bir fotoğraf albümü hediye etti. Ayşe, “Artık buradasın,” dedi. Mehmet, “Sana ve oğlumuza layık bir adam olmak istiyorum,” diye cevapladı.

Ayşe, “Belki de yeniden denemeye değer,” dedi. Mehmet, “Sana asla bir daha ihanet etmeyeceğim,” diye söz verdi. Zamanla, aralarındaki güven yeniden inşa edildi. Mehmet, Emre’nin bakımında aktif rol aldı, Ayşe ile birlikte ev işlerini ve sorumlulukları paylaştı.

Bir yıl sonra, yeni bir evde, yeni bir başlangıç yaptılar. Zeynep ve Ahmet, onların en büyük destekçileri oldu. Ayşe, Mehmet’le ikinci kez evlendi. Bu kez, daha güçlü, daha bilinçli ve daha olgun bir ilişki kurdular.

6. Geçmişle Yüzleşmek

Fatma Hanım, Mehmet’in annesi, huzurevinde yaşıyordu. Mehmet, her hafta annesini ziyaret etti. Bir gün, Ayşe ve çocuklarıyla birlikte Fatma Hanım’ı ziyarete gitti. Fatma Hanım, “Yaptıklarım için özür dilerim,” dedi. Ayşe, “Sizi affediyorum. Çünkü affetmek, affedilenden çok affedeni özgürleştirir,” diye cevapladı.

Ayşe, geçmişte yaşadığı acıları unutmadı ama artık onlara takılıp kalmıyordu. Mehmet’le birlikte, daha sağlam bir aile kurdu. Emre büyüdü, kardeşi Elif doğdu. Ayşe, “Aile olmak, her gün yeniden seçmek demektir,” diye düşündü.

7. Sonsuzluk Bir Seçimdir

Yıllar geçti. Ayşe ve Mehmet’in ilişkisi, zamanla daha da güçlendi. Emre ve Elif, sevgi dolu bir evde büyüdüler. Ayşe’nin hikayesi, mahallede, aile ve arkadaşlar arasında bir efsane haline geldi. Herkes, onların nasıl yeniden bir araya geldiğini, nasıl affettiklerini ve nasıl daha güçlü bir aile olduklarını konuştu.

Bir akşam, Ayşe ve Mehmet, bahçede yıldızları izlerken, “Sonsuza kadar beraber mi kalacağız?” diye sordu Emre. Mehmet, “Sonsuzluk bir zaman sözü değil, bir seçim sözüdür. Biz her gün birlikte kalmayı seçiyoruz,” diye cevapladı.

Ayşe, hayatının fırtınalardan, acılardan ve yeniden doğuşlardan oluştuğunu biliyordu. Ama en önemlisi, artık kendi hikayesinin kahramanıydı.
Ve hikaye, her gün yeniden yazılıyordu.

SON