Albay Annenin Gizli Kimlik Operasyonu Harp Okulu’ndaki Zorbalığa Karşı Nefes Kesen Mücadele

.
.

Albay Annenin Gizli Kimlik Operasyonu Harp Okulu’ndaki Zorbalığa Karşı Nefes Kesen Mücadele

Gamze Uçar, Türk Silahlı Kuvvetleri’nin en seçkin istihbarat albaylarından biriydi. Yirmi üç yıldır Türk Silahlı Kuvvetleri’nde görev yapıyor, son on iki yılını istihbarat birimlerinde geçirmişti. Kariyeri boyunca sınır ötesi operasyonlarda, terör örgütlerine karşı gizli görevlerde yer almış, askeri casusluk şebekelerini çökertmişti. Ellerinin silah tutmaya alışkın olduğu kadar, zihni de en karmaşık senaryoları çözmeye alışmıştı. Ancak bir şey vardı ki, ne kadar deneyimli olursa olsun, onu hiç hazırlayamadı: Kendi kızının hayatını kurtarmak için yapacağı operasyon.

Hayat ona bir asker olarak her zaman görev odaklı olmayı öğretmişti. Duygular bir kenara, hedef netliği ön planda tutulmalıydı. Ancak bir gece, Ankara’daki soğuk rüzgarın penceresine çarptığı sırada telefonuna gelen anonim ses kaydını dinlediğinde, içindeki anne ile asker ilk kez çatıştı.

Ses kaydındaki inlemeler Zeynep’indi. Zeynep, on dokuz yaşında, Gamze’nin tek çocuğuydu. Bütün ailesinin hayalini kurduğu Harp Okulu’nda eğitim görüyordu. Ancak, okulda yaşanan zorbalık, özellikle de Emirhan Sarıoğlu’nun egemenliğindeki baskı, Zeynep’i psikolojik olarak yıkıyordu. Gamze, ses kaydını dinlerken, bir anne olarak kalbinde hissettiği acıyı bastıramadı.

“Hayır, lütfen yapmayın…” diye inleyen ses, Gamze’nin tüm askerlik disiplinini sarsmıştı. O ana kadar hayatının her alanında soğukkanlılıkla görev yapmış bir albayken, bu kez annelik duygusu her şeyin önüne geçmişti. Kızının hayatını kurtarmak için her şeyin risk altına girmesi gerektiğini biliyordu.

Ertesi sabah, Gamze komutanından izin alarak hemen yola çıktı. Zeynep’in okulunu, Deniz Harp Okulu’nu araştırmak için izin istemişti. Korgeneral Kenan Yılmaz, Gamze’nin yıllardır izin kullanmayan, işine adanmış bir subay olduğunu bildiği için, sebebini sorgulamadan izin vermişti. Gamze’ye, “Ne gerekiyorsa yapın, ama usulüne uygun olsun,” demişti.

Gamze, eski bir arkadaşı olan Deniz Kuvvetleri Komutanlığı’nda görev yapan Albay Murat Özdemir ile iletişime geçti. Murat, Gamze’ye yardımcı olmayı kabul etti ve ertesi gün sivil kıyafetle bir kafede buluştular. Murat, Gamze’ye “Zeynep’le mi ilgili?” diye sordu. Gamze, gözleriyle onayladı ve Murat, “Deniz Harp Okulu’nda son iki yıldır büyük bir disiplin sorunu var. Emirhan Sarıoğlu, babası emekli tümamiral olan bir öğrenci. Kendini dokunulmaz sanıyor. Bir grup öğrencisiyle birlikte, birinci ve ikinci sınıf öğrencilerine sürekli baskı yapıyorlar. Fiziksel ve psikolojik şiddet uyguluyorlar,” dedi.

Murat’ın verdiği bilgi, Gamze’nin Zeynep’in okulunda yaşananlar hakkında duyduğu endişeleri doğruluyordu. Emirhan Sarıoğlu, kendisini güçlü ve dokunulmaz hissediyor, Zeynep gibi genç öğrencileri köle gibi kullanıyordu. Gamze, bu zorbalığın sona ermesi için harekete geçmeye karar verdi.

Kimlik Değiştirme Operasyonu

Gamze, Deniz Harp Okulu’na gizlice girmeyi planladı. Ancak bu kez Albay Gamze Uçar olarak değil, genç bir öğrenci olarak kimlik değiştirecekti. Kimliğini değiştirmek için MİT ile koordine bir operasyon başlatıldı. Ayşe Soylu, 22 yaşında Ege Üniversitesi Moleküler Biyoloji mezunu, yatay geçişle Deniz Harp Okulu’na kabul edilen yeni bir öğrenci kimliğiyle kayıt yaptıracaktı.

Gamze, yeni kimliğiyle okula adım atarken, dış görünüşünü de değiştirdi. Saçlarını kısa kestirdi, kahverengi yerine açık kumral renge boyadı, göz rengini değiştirmek için kozmetik lensler kullandı ve hafif bir makyajla yüz hatlarını yumuşattı. Artık Zeynep bile onu tanımayacaktı.

İlk gün, okulda sadece gözlemci olarak bulunacak, okulun yapısını ve disiplin sistemini inceleyecekti. Her şeyin düzgün çalışması için, güvenlik kameralarını haritalamak ve görevli subayların alışkanlıklarını not almak gerekiyordu.

Zeynep’i ilk kez yemekhanede gördü. Zeynep zayıflamış, gözlerinin altındaki halkalar belirginleşmişti. Yanında birkaç arkadaşı vardı, ama hiçbiri konuşmuyordu. Zeynep’in yaşadığı ruh halini görmek, Gamze’nin yüreğini parçaladı, fakat buna duygu yansıtmadan yalnızca görevine odaklandı.

İlk Çatışma ve Savaş

Gamze, Emirhan’ı ilk kez spor salonunda gördü. Emirhan, kendine güvenen, uzun boylu ve atletik yapılı bir gençti. Etrafında ise her zaman sadık bir grup vardı. Gamze, dikkatle izledi ve planını yavaşça kurmaya başladı. Sabırlı olmalıydı. Bir istihbarat subayının en büyük silahı sabırdır.

Bir hafta sonra, planın ikinci aşamasına geçti. Emirhan’a doğrudan meydan okudu. Spor salonunda koşu yaparken, Gamze hızını arttırarak Emirhan’ı geçmeye başladı. Emirhan, “Sen kimsin?” diye sordu. Gamze, “Ayşe Soylu, yeni öğrenciyim,” dedi. Emirhan şaşırdı. Yanındaki diğer kıdemli öğrenci, Barış, sinirlenerek, “Dur dedik sana,” diye bağırdı, ancak Gamze hızını arttırarak onları geride bıraktı.

Planın Son Aşaması

Gamze’nin planı son aşamaya geldiğinde, Zeynep’e yardım etmenin yanı sıra okulda yaşanan bu sistematik şiddeti sonlandırmak da gerekiyordu. Zeynep’in Emirhan ve ekibi tarafından tekrar hedef alınması sağlanacak ve her şey kayda alınacaktı.

Zeynep’in, Emirhan’a meydan okuması için fırsat doğdu. Akşam, Zeynep, Emirhan’a kasıtlı olarak kahvesini döktü. Yemekhane bir anda sessizleşti. Emirhan, sinirlenerek Zeynep’e bağırdı. Zeynep ise soğukkanlılıkla, “Kaza oldu,” dedi. Bu, Emirhan ve ekibinin öfkesini körükledi. Gamze, bu anı kaydetmek için sabırla bekliyordu.

Gecenin sonunda, Gamze, Emirhan ve ekibine saldırarak onları etkisiz hale getirdi. Bu, onun için sadece bir görev değildi; Zeynep için savaşmak, bütün bir okulun geleceği için savaşmaktı.

Adaletin Yerini Bulması

Emirhan ve ekibi, askerî disiplin suçlarından dolayı yargılandı. Toplanan deliller, Gamze’nin özenle kaydettiği görüntüler ve ses kayıtları, her türlü şiddeti ortaya çıkardı. Sonuçta Emirhan, okuldan atıldı ve üç yıl hapis cezasına çarptırıldı. Diğer öğrenciler de cezalandırıldı.

Zeynep okulda kahraman olarak kabul edildi. Artık kimse ona zorbalık yapamazdı. Ve en önemlisi, Zeynep, tıpkı annesi gibi güçlü, adil ve korkusuz bir subay olma yolunda ilerliyordu.

Gamze, görevine geri döndü, ancak artık bir asker olarak değil, bir anne olarak zafer kazanmıştı. O, her zaman kızının yanında olacağına ve ona adalet getireceğine söz vermişti. Bu hikaye, bir annenin mücadelelerinin, sadece kendi çocuğunu değil, aynı zamanda tüm sistemi değiştirebileceğini kanıtladı.

Sonuç

Zeynep, okulu bitirdi ve Gamze’nin cesaretinden ilham alarak, askeri kariyerinde büyük başarılara imza attı. Anne ve kız, birlikte büyüdüler ve karşılarına çıkan her engeli aşarak, hayatları boyunca birbirlerine güç verdiler.

Adalet bir gün er ya da geç gelir, Gamze bunu en iyi bilen kişiydi.