Mossad’ın En Gizli Operasyonu İstanbul’da Çöktü – Sivil Bordo Bereliler Devrede!

Sekiz Dakika: İstanbul’da Sessiz Operasyon

1. Bölüm: Ankara’da Gece Yarısı Alarmı

Ankara’nın kalbinde, Milli İstihbarat Teşkilatı’nın (MİT) koridorlarında o gece ışıklar hiç sönmedi. Saatler gece yarısını vurduğunda, Türkiye’nin en stratejik savunma planlarını içeren kozmik bir dosya çalınmıştı. Dosya; hava savunma sistemlerinden gizli üs konumlarına, acil durum protokollerinden bölgesel güvenlik stratejilerine kadar ülkenin “namusu” sayılacak bilgilerle doluydu.

Müsteşar Ahmet Yılmaz, toplantı salonuna girdiğinde yüzü kireç gibiydi. İstihbarat raporları netti: Belgeler, üç yabancı profesyonel ajan tarafından çalınmıştı. Bu kişiler sıradan suçlular değil, yüksek eğitimli, kimlik değiştirmede usta ve iz bırakmamak üzere yetiştirilmiş gölge savaşçılardı. Tek bir amaçları vardı: Sabahın ilk ışıklarıyla İstanbul Havalimanı üzerinden yurt dışına kaçmak.

2. Bölüm: İstanbul Havalimanı’nda Kaos ve Çaresizlik

Sabah saat 06:00. İstanbul Havalimanı, dünyanın dört bir yanından gelen 150 binden fazla yolcuyla dolup taşıyordu. Binlerce insan, uçuş telaşı içindeyken kimse aralarında dolaşan üç ajanın farkında değildi. Devletin tüm imkanları seferber edilmişti. Yüzlerce güvenlik görevlisi terminali tarıyor, gelişmiş yapay zeka ve yüz tanıma sistemleri milyonlarca yüzü saniyeler içinde analiz ediyordu.

Ancak altı saat geçmesine rağmen sonuç sıfırdı. Ajanlar, profesyonel makyaj ve sahte kimliklerle sistemleri kör etmişti. Cep telefonu sinyalleri on binlerce yabancı dil arasında kaybolmuştu. Ankara’daki kriz merkezinde umutlar tükenirken, belgelerin her an bir uçağın bagajında sınırı geçmesi an meselesiydi. İşte tam o anda, salonun en arkasında sessizce oturan Yarbay Murat Kaya ayağa kalktı.

3. Bölüm: Bordo Bereli Dokunuşu

Yarbay Murat Kaya, Özel Kuvvetler Komutanlığı’ndan geliyordu. “Teknolojinin yetmediği yerde insan zekası ve tecrübe devreye girer,” dedi sakin bir sesle. Murat Kaya’nın planı basitti ama duyanları şaşkına çevirdi: “İki sivil kıyafetli Bordo Bereli gönderin. Sadece sekiz dakika istiyoruz.”

Bazı yetkililer bu fikri saçma buldu. On binlerce insanın arasında sadece iki asker, hiçbir ipucu olmadan üç ajanı nasıl bulacaktı? Murat Kaya’nın cevabı, Türk askeri disiplininin özetiydi: “Ajanlar yüzlerini değiştirebilir ama reflekslerini asla. Bir Bordo Bereli, kendi aldığı eğitimin yansımasını bir başkasında görebilir.” Karar verildi. Sorumluluk Murat Kaya’daydı.

4. Bölüm: Reflekslerin Savaşı

İki saat sonra, Yüzbaşı Kerem Yılmaz ve Üsteğmen Ayşe Demir, sivil kıyafetlerle havalimanına giriş yaptı. Kerem, sırt çantalı bir turist; Ayşe ise omuz çantalı genç bir gezgin gibiydi. Görünüşte sıradan yolculardan hiçbir farkları yoktu. Ancak gözleri birer lazer gibi çevreyi tarıyordu.

Kerem kafeteryaları, Ayşe ise check-in bölgelerini kontrol ediyordu. Beşinci dakikada Kerem, terminalin köşesindeki bir kafede oturan üç kişiyi fark etti. İki erkek, bir kadın. Kahvelerini içme şekilleri, fincanı alttan kavrayışları… Bu, askeri eğitim almış kişilerin otomatikleşmiş bir refleksiydi. Konuşurken birbirlerine bakmıyorlar, ama biri konuşurken diğeri sürekli çevreyi gözlemliyordu. Bu bir aile sohbeti değil, profesyonel bir koruma ve iletişim disipliniydi.

5. Bölüm: Maskelerin Düşüşü

Sekizinci dakikaya girilirken Kerem, son bir test yapmaya karar verdi. Gizli telsizinden bir güvenlik görevlisini kafeye yönlendirdi. Görevli yüksek sesle, “Güvenlik kontrolü, kimliklerinizi hazırlayın!” diye bağırdı. Sıradan insanlar şaşırırken, köşedeki üçlüden biri elini gayriihtiyari beline götürdü. Belinde silah yoktu ama tehlike anında silaha uzanma refleksi onu ele vermişti.

Kerem telsizine fısıldadı: “Hedef tespit edildi. Kafeterya 2, köşe masa.” Saniyeler içinde on güvenlik görevlisi masayı sardı. Ajanların çantalarında yapılan aramada, kadının çantasının gizli bölmesine yerleştirilmiş plastik zarf bulundu. Üzerinde “Kısıtlı Erişim: Savunma Planları” yazıyordu.

6. Bölüm: Sessiz Veda

Altı saatlik teknolojik arayışın bulamadığını, iki Bordo Bereli sekiz dakikada çözmüştü. Operasyon o kadar sessiz ve hızlı gerçekleşti ki, yan masadakiler bile ne olduğunu anlamadı. Ajanlar kelepçelenip götürülürken, Kerem ve Ayşe kalabalığın içinde birbirlerine sadece kısa bir baş selamı verdiler.

Raporlarına sadece “Görev tamamlandı. Refleks analizi başarılı,” notunu düştüler. Ne madalya beklediler, ne de alkış. Onların dünyasında en büyük ödül, vatanın bir sırrının daha güvende olmasıydı. İstanbul Havalimanı’nda hayat normale dönerken, iki gölge savaşçı arkalarında hiçbir iz bırakmadan kalabalığın içinde kayboldular. Türk askeri zekası, o gün dünyaya sessiz ama derinden bir ders vermişti.

– SON –