Herkesin “Canavar” Dediği Yiğitle Evlendi – Sadece Köyünü Kurtarmak İçin!

Kıraç Toprakların Fedakâr Gelini

Elif Tozlu, Anadolu’nun en güzel kadınlarından biri olarak Gündoğdu köyünde yaşarken, köyü kuraklık ve kıtlık nedeniyle yok olmanın eşiğine gelir. Babası Osman Bey ve hoca efendiyle yapılan bir görüşmede, bölgenin acımasız komutanı Yüzbaşı Cemal’in bir teklifi olduğu ortaya çıkar: Elif, efsanevi dağlı yiğit Alparslan’la evlenirse, Cemal hem Alparslan’ın kız kardeşi Ayşe’yi serbest bırakacak hem de köye bir yıl yetecek erzak gönderecektir. Ancak Elif, bu evlilikle yalnızca kendi kaderini değil, bütün köyünü kurtarmak zorunda kalır.

Elif, üç günlük bir düşünme süresinin ardından fedakarlık yapmaya karar verir. Hoca efendiye, bu kararı korkudan değil sevgi ve sorumluluk duygusuyla aldığını hatırlatmasını ister. Osman Bey, Yüzbaşı Cemal’e olumlu cevabı iletir ve köyde derin bir sessizlik hâkim olur. Elif, annesinin sade elbisesiyle, babası ve hoca efendi eşliğinde Cemal’in kalesine doğru yola çıkar.

Kale, kasvetli duvarları ve askerleriyle Elif’i korkutur. Yüzbaşı Cemal, Elif’i bir mal gibi değerlendirir ve Alparslan’ın ertesi gün şafakta geleceğini söyler. Elif, gelin odasında yıldızları izlerken, efsanelerde anlatılan canavarın kim olduğunu merak eder. Şafak vakti Alparslan gelir; devasa cüssesi ve savaşçı duruşuyla bekleneni karşılasa da, gözlerinde acı ve bilgelik vardır. Elif ile ilk karşılaşmaları, aralarında saygı ve merak dolu bir bağ kurar.

Nikah töreni askeri bir atmosferde, taşların arasında ve güneşin altında gerçekleşir. Alparslan, Elif’e “Hayatımı onunki için korumaya söz veriyorum. Fedakarlığını onurlandırmaya ve onurunu kendi kız kardeşiminkini savunduğum gibi savunmaya.” der. Elif ise, “Bu evliliği onurlandırmaya ve taşıyacağım isme layık olmaya söz veriyorum.” diye cevap verir. Yüzbaşı Cemal, Ayşe’nin serbest bırakılmasını geciktirmek ister ve Elif’in evliliğinin kanıtlanmasını talep eder. Alparslan ve Elif, onurlarını savunarak bu aşağılamayı reddederler. Sonunda Cemal, Ayşe’yi serbest bırakmaya razı olur.

Elif ve Alparslan, zorlu bir başlangıçtan sonra birlikte sürgün edildikleri kıraç vadide yaşamaya başlarlar. Alparslan, Elif’e, bu evliliğin ikisine de dayatıldığını ama nasıl yaşayacaklarına birlikte karar vereceklerini söyler. Zamanla aralarında gerçek bir sevgi ve saygı gelişir. Elif, dağlıların değerlerini öğrenir; onur, sadakat, doğaya saygı ve ailenin korunması.

Ayşe, bir gün köye kötü haberlerle gelir: Yüzbaşı Cemal, verdiği sözleri tutmamış, erzak göndermemiş ve evliliği bahane ederek köylere saldırmaya başlamıştır. Elif ve Alparslan, Cemal’in yalanlarını ortaya çıkarmak için birlikte harekete geçerler. Elif, dağlı beylerle görüşerek evliliğin gerçek bir barış umudu olduğunu kanıtlar.

Aylar sonra Elif, askeri mahkemede tanık olarak Yüzbaşı Cemal’in yalanlarını ve suçlarını ifşa eder. Cemal, vatana ihanet ve insanlığa karşı suçlardan mahkum edilir. Elif, “Tek ihanetim adaletsizliğeydi. Tek sadakatim gerçeğe ve sevgiye.” diyerek mahkemede onurunu korur.

Yıllar sonra, Elif ve Alparslan’ın kurduğu yeni yerleşimde, iki kültürün çocukları birlikte oynar, köylüler ve dağlılar yan yana çalışır. Elif, hayatının aşkı olan Alparslan’a ve çocuklarına bakarken, “Dünyadaki yerimi buldum, amacımı buldum. Gerçek sevgiyi buldum.” der. Bir zamanlar deli denilen fedakarlığı, en derin bilgelik ve barışın temeli olur. Gerçek sevgi, çaresizliğin olduğu yerde mucizeler yaratır.

Son