Şebnem bir köpek alır, bir erkek evlenir, ama o reddeder. Tek başına kalmak, bir yıl boyunca ücretsiz hizmet almayı tercih eder gibi.

Ne yapıyorsun, Şebnem? der kocası. Adam yalnız olmamalı, kadın da her zaman bir erkeğe bağlı olmalı. Yoksa bu doğru olmaz Kimse bu kadar yalnız kalmaz, yalnızlık ne olduğunu biliyor musun?

Şebnem gülerek cevap verir: Ne? der, gözyaşlarıyla çirkin bir çay fincanını çırparken.

Yalnızlık çirkin bir şey! diye bağırır köpeği Müşfik, sahte bir gülümsemeyle. Bir şey istediğinde suyu kimse vermiyor. Çocuklar ama senin gibi!

Nerede? diye sorar Şebnem, bir an durup düşünür.

Nerede Nerede Karadenizde! diye bağırır bir ses, köpeğin başının üstünde bir kahkaha gibi yükselir. Müşfik ise, Sana her şeyi göstereceğim, ben de seninle kalacağım, derken gözleri dehşetle parlar. Tek başına zor, ama ruh hâlâ genç. Tanışalım mı? Şebnem, adam iyidir. Ama kimse onunla yarışamaz ve çabuk bir şeyler çalar

Şebnem on yıldır ayrılık içinde. Eski sevgilisi Murat, ona sekiz yıl önce bir defa gelmiş, sadece bir kez, temelde. Şebnem bunu öğrendiğinde, kocasını iki oda bir yataklı evde tutar, hatta iki çocuğunun kuşlarını da alır. Eşi, Bir kez yeter diyerek onu ikna etmeye çalışır, Hiçbir şey olmaz, diye bağırır, kendini bir çubukla ısırır, erkek gözyaşlarını tutar, Şebnem ise neşeyi kaybeder.

Eve dönen koca nazikçe davranır, kuşları eski eşine ve iki çocuğa bırakır. Çocuklar ise büyür, birisi İstanbulda çalışır, diğeri evlenir ve yurt dışına gider. Şebnem ise şehir merkezindeki eski bir dairede tek başına kalır. Tek başına yaşamak onu rahatsız etmez. O bir iş kurar, bir meslek ve gelir elde eder, mutlu bir hayat sürer, çocukları ve köpeği Müşfiki ziyaret eder. Zeka puanı yüksek olmasa da her zaman bir şeyler bulur, sıkılmadan yaşar. Çok okur, yüzme bilir, yoga yapar, seyahat eder, ara sıra restoranlarda arkadaşlarıyla buluşur. Genel olarak hayatından memnundur.

O zamana kadar, köpeği Müşfik onun kaderini çözmeye çalışmaz…

Dinle Şebnem, kocan iyi, henüz 61 yaşında, yedi yıl aramızda. Ev geniş, iyi, mal varlığı bol. Koyun, keçi, domuz, tavuk yok! Bu sağlıklı beslenme, süt, yumurta, et. Yüz yıl yaşayacaksın! Ayrıca kocan sempatik, eğitimli, her şeyi kitapça söyler… Şebnem, hadi deneyelim. Tanışalım mı? diye ısrar eder Müşfik.

Tamam, Müşfik, komşum Balagurla tanışalım. Ancak söylemek isterim ki, ben hiçbir şey vaat etmedim.

İşler bozulmaz, derler. Müşfik uzun bir kutunun içinde işleri biriktirmez, ama bir toplantı ayarlar.

Köpek çok basit bir şeydir. Güçlü, kaslı, iyi giyimli, temiz ayakları, tırnakları kesik. Özenle fırçalanmıştır, kısa bir tırtıktır. Kendi içinde saklı, sessiz konuşur, ama gürültülü. Kelimelerle yakışmaz, şakacı, bir sürü kişiyi güldürür. İsmi Rusça, güvenilir Ivan

İlk buluşmanın ardından ikinci bir çekim olur, üçüncü Şebnem Ivan Katerinaya bakar. Düşünür ki, belki bir kadın da ihtiyacı var, bir ruh. Ivan da bir ilişkiye istekli. Genç, iki kez evlenmiş, zaten bir şeyler planlıyor.

Şebnem Ivana bir mesaj gönderir, buluşma talep eder. Orada bir çiftlik var, gözle görülmeyen. Sığırlar ölür, domuzlar çimleme, tavuklar sayılmaz, görünmez. Çiftçiler iki kişi Asya kökenli bir millete ait. Ivanın satışı bitmez. Sadece telefonla cevap verir, et, süt, yoğurt

Ivan şöyle der: Görüyorsun Şebnem, ne kadar işim var. Çiftlik gerekiyor, yardım lazım. Çalışanlar iyi. Ama, dediği gibi, iyi bir şey yapmak istiyorsan kendin yap. Sen kadın olacaksın, kendi şeyini kaçırmayacaksın, her şeyi kontrol edeceksin. Koyun sağ, tavuk yumurta toplar. Evde çiftlik olmaz!

Şebnem eve döner, düşünür. Ne yapmalı? Şehrin içinde bir apartman dairesi, işi bir ekmekçi, küçük bir bahçesi var, yazın sebze eker, kışın elma toplar. Kendine bir çiftlik kurar, arabasını sekiz yeni TLye alır. Nereye gideceğini, neyi satacağını, köpek için ne alacağını planlar.

Şimdi bir akşam yemeği hazırlamalı, alışveriş yapmalı, bütün çiftliği gözetmeli, ev temiz olmalı. Anlaşılan gelir iyi, ama hâlâ rahat bir yaşam sürmüyor. Emeklilik parası yetiyor, birikimi var.

Bunlar Şebnemin ihtiyacı, konforlu bir hayat için. Bahçede sırtını eğmek, kavanoz yapımı, iki kat ömürle çırpmak ama ona lazım mı? Ve bir akşam Şebnem köpeği Müşfike seslenir:

Müşfik, üzülme. Ivanın evlenme teklifini reddediyorum. Belki birine şans verir, ama ben ona ihtiyacım yok. O, sadece güç arıyor, aşk değil. Kanun gereği onunla ilgili bir şeyler yapmayacağım. Bir bardak su içmek istemiyorum, herkes içmek istiyor

Şebnem uzun bir süre ağladı, gözyaşı dökmedi. Gökyüzüne bakıp, Ivanın sözlerini düşündü. Söz verdiği gibi, kadınların peşinde koşmayacağına karar verdi.

Şebnem, Ivana telefonla bir mesaj atar, buluşmayı talep etmez, çünkü onunla ilgilenmek istemez. Ivan kısa bir süre sonra telefonu kapatır. Şebnem sabah sekizde uyanır, kahvaltı yapar, kahve içer, bir fincan çay içer. Pencereye bakar, çocuklarını görmez, oğluna bir şeyler göndermek, kızına bir sürpriz yapmak ister. Aynı zamanda yeni bir çanta ve kalın bir palto almalı. Ayrıca Lenoraya bir çiçekçi randevu ayarlamalı.

Şebnem düşünür, her şeyin iyi olması, biraz bencil olmaktan çekinmez. Sağlıklı bir kadın egoğu

Bu şekilde Şebnem hayatına devam eder.