Doktor Sandılar… Gerçek Kimliğini Gören Komutan Şok Oldu – KOD ADI KAPLAN 7

.
.

Beyaz Önlüğün Ardındaki Gizem

Bölüm 1: Soğuk Manzara

Hakkari’nin buzlu dağlarında, Şemdinli ileri üst bölgesindeki hastane çadırında, cerrahi ışıklar yanıp sönüyordu. Dışarıda, düşman gölgeleri karla kaplı tepelerde hareket ediyordu. İçeride, doktor Melek Kaya, kanla lekelenmiş beyaz önlüğüyle son yaralıyı tedavi etmeye çalışıyordu.

Melek’in ince parmakları kararlıydı, gözleri yorgun ama derin bir sır saklıyordu. Yıllarca kimseye açmadığı bir geçmişi vardı.

Bölüm 2: Şüpheli Bakışlar

Hastane çadırının girişinde, Selim Korkmaz adlı bir subay, Melek’e alaycı bir gülümsemeyle bakıyordu. “Doktor hanım, yine mi elleriniz titriyor? Bu iş kadınlar için zor değil mi?” diyen subay, diğer askerlerin gülüşmelerine neden oldu. Onlar için Melek, şehre ait, savaşın gerçeklerinden uzak bir kadındı.

Melek, başını kaldırmadan yanıtladı: “Ellerim titremiyor, sadece dikkatli olmaya çalışıyorum.” Ancak o an, çadırda kimse onun içindeki gerginliği ya da kararlılığı göremedi.

Bölüm 3: Gizli Geçmiş

Melek Kaya, 38 yaşında, İstanbul Tıp Fakültesi mezunu bir genel cerrahtı. Şemdinli’ye 6 ay önce atanmıştı. Sivil sağlık personeli olarak gelmişti ama savaşın tam ortasında görev yapıyordu. Her sabah beyaz önlüğünü giyiyor, steril eldivenlerini takıyor ve yaralıları tedavi ediyordu. Hiç kimse onun geçmişini sormuyordu.

Askerler ona ‘doktor hanım’ diyor, saygı gösteriyor ama aynı zamanda koruma içgüdüsüyle yaklaşıyorlardı. Onlar için o, nazik bir kadın, savaşın ağırlığını bilmeyen biriydi.

Bölüm 4: İlk İpucu

Bir gece, genç bir asker Melek’e sordu: “Bacım, hiç silah kullandınız mı?” Melek uzun bir süre düşündü. “Hayır,” dedi sonunda. “Ben bir hekimim, yaşam kurtarmak için buradayım.” Ama gözlerinde başka bir parıltı vardı.

İlk ipucu, Kasım ayının soğuk bir sabahında ortaya çıktı. Yaralı bir asker getirildi. Durumu kritikti. Melek, hızlı bir karar vererek ameliyat yaptı. Şrapnel parçası kalp yakınındaydı; hemen müdahale etmesi gerekiyordu.

Bölüm 5: Soruların Cevapsız Kalması

Ameliyat sırasında hemşire şaşırdı: “Doktor hanım, bu konuda çok deneyimlisiniz.” Melek kısa bir an duraksadı. “Üniversitede çok pratik yaptım,” dedi ama sesi inandırıcı değildi.

Bir hafta sonra, üst bölgede bir alarm çaldı. Saldırı tehlikesi anonsları yankılandı. Askerler pozisyon aldı. Melek de hastane çadırını korumaya çalıştı, ama hareketleri bir sivil doktorunkinden çok farklıydı. Önce stratejik noktaları kontrol etti, sonra kaçış yollarını belirledi ve en son tıbbi malzemeleri güvence altına aldı. Bu, yalnızca askeri eğitim almış birinin yapabileceği bir şeydi.

Bölüm 6: Sırrın Ortaya Çıkışı

Bir gün, temizlik yapan bir asker, Melek’in dolabının kilitli çekmecesini açtı. İçinden bir fotoğraf düştü. Bordo bereli, ciddi yüzlü genç bir kadın subayın fotoğrafı. Asker, fotoğrafı hemen geri koydu ama içinde bir şüphe uyanmıştı. Doktor Melek Kaya’nın sırrı yavaş yavaş çatlıyordu.

Melek, işini yapmaya devam ediyordu, ama geçmişi onu takip ediyordu. Ta ki bir kış gecesi gelene kadar.

Bölüm 7: Karanlık Gece

Aralık ayının dondurucu soğuğunda, Melek hastane çadırında son kontrollerini yapıyordu. Dışarıda kar yağıyordu. İletişim kulesi aralıklı olarak çıtırdıyor, sonra tekrar susuyordu. Meteoroloji raporu kötüydü. Gece boyunca şiddetli kar fırtınası bekleniyordu.

Saat 23:47’de ilk alarm çaldı. “Yaralı gelebilir!” sesi yankılandı. Melek refleks olarak pozisyon aldı. Tıbbi malzemeleri kontrol etti, ameliyat masasını hazırladı. Dışarıda çizmelerin sesi duyuluyordu. Sonra ani bir sessizlik oldu. Radyo çıtırdadı: “Alfa Üçten Merkez. Bir ekibimiz temasını kaybetti.”

Bölüm 8: Geçmişin İzleri

Bu durum Melek için tanıdıktı. Kayıp asker ekibi, kar fırtınası, bozuk iletişim… Yıllar önce aynı koşullarda kaybolmuştu. O zaman Binbaşı Melek Kaya kod adı Kaplan 7 olarak görev yapıyordu. Saat geçtikçe durum kötüleşiyordu. Alfa 3 ekibi hala cevap vermiyordu.

Melek, metal sandalyede oturmuş, pencere çerçevesinden dışarı bakıyordu. Kar taneleri cam üzerine vuruyor, sonra eriyordu. Aklında hesaplar yapıyordu. Üç asker, dondurucu soğuk, sınırlı malzeme… 6 saat sonra sabah olacaktı. 6 saat çok uzundu.

Bölüm 9: Cesur Karar

Binbaşı Kemal Arslan, komuta çadırına girdi. “Doktor hanım, bu gece ağır yaralılar gelebilir. Hazır olun,” dedi. Melek başını kaldırıp baktı. “Kurtarma operasyonu ne durumda?” diye sordu. Arslan çaresiz bir ifadeyle omuz silkti. “Bu havada çıkamayız. Helikopter uçamaz.”

Bir süre sessizlik oldu. Melek ayağa kalktı, dolabına doğru yürüdü. Anahtarları çıkardı, alt çekmeceyi açtı. İçinden eski bir fotoğraf çıkardı. Uzun uzun baktı. Bordo bereli, ciddi kararlı yüz. “Kaplan 7.” Fotoğrafı geri koydu, çekmeceyi kapattı.

Bölüm 10: Geçmişle Yüzleşme

Arslan’a döndü. “Binbaşım, o vadiye hangi rotadan gidilir?” Arslan şaşırdı. “Doktor hanım, neden soruyorsunuz?” Melek, camdan dışarı baktı. “Merak ettim. Coğrafyayı öğrenmeye çalışıyorum.” Arslan haritayı açtı, parmağıyla işaret etti. “Buradan kuzeye, sonra vadiye iniyorsunuz. Ama çok tehlikeli. Kayalık dik yamaçlar var.”

Melek haritaya dikkatle baktı, rotayı ezberliyordu. Sonra Arslan’a döndü. “Anlıyorum. İyi geceler, binbaşım.” Arslan çıktı ama içinde bir şüphe vardı. Melek’in gözlerindeki o bakış, haritayı inceleme tarzı, sorularının detayı normal merak değildi.

Bölüm 11: Gece Yarısı

Gece yarısı geçmişti. Üst sessizdi. Sadece nöbetçilerin adımları duyuluyordu. Melek hastane çadırında yalnızdı. Dolabını tekrar açtı. Bu sefer daha derinlere uzandı. En altta kimsenin bilmediği bir çanta vardı. İçinde eski komando ekipmanları, termal giyim, tıbbi malzeme, harita, pusula, el feneri ve en altta naylon kılıfta özenle korunmuş bir tabanca.

Bölüm 12: Yeniden Doğuş

Saat 02:30’da yeni bir haber geldi. “Alfa 3’ten çok zayıf sinyal alındı. Yaralı var. Durumları kötüleşiyor.” Bu haber, Melek için bir dönüm noktasıydı. Artık beklemeye zamanı yoktu. Beyaz önlüğünü çıkardı, altından termal giysisini giydi. Dakikalar içinde hazırlandı. Tıbbi çantasını hazırladı, tabancayı kemerine taktı.

Aynada kendine baktı. “Kaplan 7” geri dönüyordu. Çadırdan dışarı çıktığında kar hala şiddetli yağıyordu. Nöbetçi onu fark etti. “Doktor hanım, bu saatte nereye?” Melek duraksadı. “Acil durum. Yaralıları kontrol etmeye gidiyorum.”

Bölüm 13: Zorlu Yolculuk

Nöbetçi şaşırdı ama itiraz etmedi. Melek karanlıkta gözden kayboldu. Vadi yolu zorlu ve tehlikeliydi ama o rotayı ezberden biliyordu. Kar altında ilerlemeyi, buzlu kayalarda denge kurmayı, karanlıkta yön bulmayı hepsini biliyordu. Çünkü Kaplan 7 hiçbir şeyi unutmamıştı.

Saat 04:15’te vadinin derinliklerinde zayıf bir ışık gördü. Yaklaştı. Üç asker yaralıydı, soğuktan bitkin düşmüşlerdi. Biri bilincini kaybetmiş, diğeri kanıyordu. Melek yanlarına çöktü. “Ben Doktor Kaya,” dedi. “Sizi kurtarmaya geldim.”

Bölüm 14: Cesaretin Geri Dönüşü

Yaralı askerler ona şaşırmış bir şekilde baktı. “Doktor hanım, buraya nasıl geldiniz?” diye sordu biri. Melek tıbbi çantasını açtı. “Konuşmaya gerek yok. Şimdi sizi tedavi edeceğim.” Ellerini yaralıların üzerine sürdü. Bu sefer titremiyordu. Bu sefer o, Kaplan 7’ydi.

Vadide geçirdiği o üç saat boyunca, Melek Kaya değil, komando tugayı tabip binbaşısı Melek Kaplan 7 olmuştu. Yaralıları tedavi etti, güvenceye aldı ve rotayı planladı. Sabah olduğunda dört kişi vadiden çıktı ve doktor Kaya’nın sırrı artık saklanamayacak hale geldi.

Bölüm 15: Gerçeklerin Ortaya Çıkışı

Güneş doğduğunda, Melek yaralı askerleri sırtlamış, vadinin çıkışına ulaşmıştı. Kurtarma ekipleri onu orada karşıladı. Binbaşı Kemal Arslan, Doktor Kaya’yı gördüğünde önce şaşırdı, sonra öfkelendi. “Doktor hanım, bu ne demek? Nasıl tek başınıza çıktınız?”

Melek yaralı askeri sedyeye yatırdı. Sonra Arslan’a döndü. Gözlerinde artık saklayacak bir şey yoktu. “Binbaşım, onlar ölecekti. Ben doktorum. Görevim yaşam kurtarmak.”

Bölüm 16: Geçmişin İzleri

Arslan ona dikkatle baktı. “Bu hareket tarzı, bu kararlılık, bu profesyonellik sivil bir doktorun yapabileceği bir şey değil.” “Sizi nereden tanıyorum ben?” diye sordu Arslan. Melek cevap vermedi ama Arslan ısrar etti. “Yüzünüz tanıdık geliyor. Daha önce karşılaştık mı?”

Melek çantasını topladı. “Herhalde başka birisiyle karıştırıyorsunuz,” dedi ama sesi ikna edici değildi. O gün üst bölgesinde herkes Doktor Kaya’nın kahramanlığından bahsediyordu. Ama Binbaşı Arslan merakını gideremiyordu.

Bölüm 17: Geçmişle Yüzleşme

O gece eski fotoğrafları karıştırmaya başladı. Ertesi sabah Arslan, Doktor Kaya’yı çadırına çağırdı. “Oturun, doktor hanım. Sizinle konuşmamız gerek.” Doktor Kaya oturdu. Eli çay bardağının sapında duruyordu. “Dün gece yaptığınız iş çok profesyoneldi. O rotayı nasıl biliyordunuz?”

Melek uzun süre sessiz kaldı. Sonra çay bardağını masaya bıraktı. “Binbaşım, bazı şeyleri geçmişte bırakmak daha iyidir.” Arslan öne eğildi. “Ama geçmiş bazen geri dönebilir, değil mi? Özellikle de yaşam kurtarmak söz konusu olduğunda.”

Bölüm 18: Acil Durum

O sırada çadırın kapısı açıldı. Bir astsubay girdi. “Binbaşım, Ankara’dan faks geldi. Acil.” Arslan faksı aldı, okudu. Yüzü değişti. “Doktor Kaya, bu sizin dosyanız. Komando tugayı tabip binbaşısı Melek Kaya. Kod adı Kaplan 7. 10 yıl aktif görev, 6 sınır ötesi operasyon, onlarca hayat kurtarma.”

Bölüm 19: Yeni Bir Başlangıç

Doktor Kaya ayağa kalktı. “Binbaşım, bu dosya kapatılmıştı. Ben artık sivil bir doktorum.” Arslan da ayağa kalktı ama “Dün gece Kaplan 7 geri döndü. Üç askerimizin canını kurtardı,” dedi.

Melek çadırın çıkışına doğru yürüdü. “Kaplan 7 geçmişte kaldı. Ben sadece doktor Melek Kayayım.” Arslan ona seslendi. “Peki ya bundan sonra başka acil durumlar olduğunda?”

Melek gözlerinde hem kararlılık hem de üzüntü vardı. “O zaman doktor Melek Kaya elinden geleni yapar,” dedi ve çadırdan çıktı.

Bölüm 20: Sonsuz Görev

O gün akşamı, yemekhane çadırında sessizlik vardı. Herkes doktor Kaya’nın gerçek kimliğini öğrenmişti. Eski komando subayı, kod adı Kaplan 7. Artık ona farklı gözlerle bakıyorlardı; saygı, hayranlık ama aynı zamanda mesafe.

Doktor Kaya, yalnız başına masasında oturuyordu. Çayını içiyor, kimseyle göz göze gelmemeye çalışıyordu. Selim Korkmaz, o gün sabah Arslan’la konuşmuştu. Doktor Kaya’ya yaklaştı ama bu sefer alaycı değil, saygılı bir tonla konuştu. “Doktor hanım, yani binbaşım,” dedi. “Özür dilerim, sizi tanımamışım.”

Bölüm 21: Yeni Bir Dönem

Doktor Kaya başını kaldırdı. “Ben artık binbaşı değilim. Doktor Kaya olarak çalışıyorum. Lütfen böyle hitap edin.” Korkmaz başını salladı. “Anlıyorum ama dün gece yaptığınız iş için çok teşekkür ederim.”

Doktor Kaya gülümsedi. “Görevimdi.” Altı ay geçti. Doktor Melek Kaya hâlâ Şemdinli ileri üst bölgesinde görev yapıyordu. Ama artık herkes onun gerçek kimliğini biliyordu. Kaplan 7, efsanevi komando subayı.

Bölüm 22: Geçmiş ve Gelecek

Hastane çadırı yeniden düzenlenmişti. Doktor Kaya’nın masasının üzerinde eski bir fotoğraf duruyordu. Bordo bereli, ciddi yüzlü genç kadın subay. Artık saklanacak bir şey yoktu. Geçmişi ve bugünü birleşmişti. Yeni askerler geldiğinde, eski askerler onlara Doktor Kaya’nın hikayesini anlatıyordu.

“Çok sakin, çok nazik bir doktor. Ama gerektiğinde o zaman Kaplan 7 ortaya çıkar.” Ve bu hikaye, üst bölgesinin efsanelerinden biri haline gelmişti.

Bölüm 23: Yeni Hayatlar

Bir gün, genç bir asker yaralandı. Ağır değildi ama tedavi gerekiyordu. Doktor Kaya onu tedavi ederken, asker sordu: “Doktor hanım, gerçekten Kaplan 7 misiniz?” Doktor Kaya, elindeki bandajı sıkılaştırdı. “Ben doktor Melek Kaya’yım. Size yardım eden kişi benim.”

Asker ısrar etti. “Ama hikayeler doğru mu? O operasyonlar, o kurtarma görevleri?” Doktor Kaya durdu, gözlerinde hem yorgunluk hem de gurur vardı. “Her asker elinden geleni yapar. Ben de yaptım. Artık hekim olarak yardım ediyorum.”

Bölüm 24: Baharın Gelişi

Akşam olduğunda, doktor Kaya çadırının dışında duruyordu. Dağlara bakıyordu. Kar çoktan erimişti. Bahar geliyordu. Binbaşı Arslan yanına geldi. “Doktor hanım, düşünüyorum da, sizi burada tutmak doğru mu? Belki daha büyük hastanelerde çalışmalısınız.”

Doktor Kaya gülümsedi. “Burada işim var. Bu askerlerle, bu coğrafyada Kaplan 7 burada doğdu. Doktor Kaya da burada kalmaya devam edecek.” Arslan başını salladı. “Anlıyorum. Sizin kadar deneyimli birini yanımızda görmek güven veriyor.”

Bölüm 25: Barışın Gücü

“Bir şey söyleyeyim mi, Arslan? En büyük operasyon, insanlara değer verilen, geleceğe sağlam adımlar atılan barıştır. Ben artık o barışın askeriyim.” Ve güneş dağların arkasında batar. Şemdinli’ye huzur çökerken, Doktor Melek Kaya, yani Kaplan 7, yeni bir güne, yeni hayatlar kurtarmaya hazırlanıyordu. Çünkü gerçek güç, geçmişinden ders alıp geleceğe hizmet etmektir ve gerçek askerler, üniforması ne olursa olsun her zaman görevinin başındadır.