ÇİN ASKERİ “TÜRKLER ÖLÜYOR” SANDI! 💀 SÜNGÜYLE KALKIP GERİ SALDIRDILAR!

.

“Türk Askeri Kunuri’de: Ölümden Dönüş”

Bölüm 1: Başlangıç

27 Kasım 1950, Kore’nin Kunuri Dağları… O günden önce hiç kimse Türk askerlerinin neler yapabileceğini tam anlamış değildi. Dünyanın dört bir yanındaki radyo istasyonları, Türk birliklerinin imha edildiğini duyuruyordu. 5900 asker kaybolmuş, Türk Tugayı tarih olmuştu. Ancak o sırada, Kunuri Dağları’nda Türk askerleri, -20 derecelik soğukta, ölümle burun buruna, direnişin simgesi haline geliyordu. O çemberin içinde, Türk askerleri hala savaşıyor, hala direniyordu.

Dünyanın gözünde Türk askeri çoktan ölüydü. Ama gerçekte, Türkler ölümden dönerek geri dönecek, tüm dünyaya teslim olmayan bir orduyu gösterecekti. Kunuri zaferi, Türk askerinin unutulmaz bir direnişine, unutulmaz bir kahramanlık destanına dönüştü.

Bölüm 2: Türk Birliklerinin Kore’ye Yolculuğu

17 Eylül 1950’de, İskenderun limanından beş büyük gemi açıldı. Gemilerde 5090 Türk askeri vardı. Komutanları Tuğgeneral Tahsin Yazıcı’ydı. Bu birlik, tarihte ilk kez, Türkiye sınırlarının dışına asker gönderen bir kuvvet olarak Kore’ye doğru yola çıkıyordu. Birleşmiş Milletler’in çağrısına cevap veren Türkiye, Kore’ye askeri yardım gönderen ikinci ülke olmuştu. Türk askerlerinin görevi, Birleşmiş Milletler cephesinde Kore’yi savunmak ve Çin’in artan tehdidine karşı durmaktı.

Bölüm 3: İlk Temas ve İntibak

Türk birlikleri, 25 gün süren deniz yolculuğunun ardından, 19 Ekim’de Pusan Limanı’na vardı. Oradan Taygu kentine geçtiler. Burada Amerikan donanımını aldılar; Garan tüfekleri, Browning makineli tüfekleri ve çelik miğferlerle donatıldılar. İlk tatbikatta, Amerikalı eğitmenler, Türk askerlerinin süngü becerilerini görünce şaşkına döndü. Türkler süngüleri o kadar ustaca kullanıyordu ki, raporlarda “Türk askerleri süngüleri kılıç gibi kullanıyor, yüzyıllardır bunu yapıyormuş gibi,” yazılıydı.

Türk askerlerinin disiplinli duruşu ve kararlılığı, Amerikalı komutanları da etkilemişti. General McArthur, Türkleri ilk gördüğünde “Bu askerler farklı, disiplinleri farklı, duruşları farklı. Bunlar savaşmaya gelmiş,” diyerek, onları diğer birliklerden ayırmıştı.

Bölüm 4: Kunuri’ye Yolculuk ve Çin’in Saldırısı

21 Kasım 1950’de Türk Tugayı, Kunuri bölgesine vardı. Burada, Birleşmiş Milletler’in zaferine yakın olduğu bir dönemde, beklenmedik bir tehlike ortaya çıktı: Çin Halk Cumhuriyeti, milyonlarca askeriyle Kore sınırına yığıldı. 26 Kasım 1950 gece yarısından sonra, Çin Halk Kurtuluş Ordusu sınırı geçerek, Birleşmiş Milletler Ordusuna büyük bir baskın başlattı. Amerikalı birlikler şoka uğradı, Güney Kore ordusu dağıldı, Birleşmiş Milletler hattı yarıldı.

Ancak Türk birliklerine henüz geri çekilme emri ulaşmamıştı. General Tahsin Yazıcı, Türk birliklerine ilerlemeleri için emir verdi. Hedef, Çin ordusunun ilerleyişini durdurmak ve Birleşmiş Milletler ordusuna zaman kazandırmaktı. Türk askerleri karanlıkta, -20 derece soğukta ve kar yağışı altında yürüyüşe geçti. 27 Kasım sabahı, keşif takımı Vavon bölgesine ulaştığında, Çin ordusunun davul sesleriyle ve ulumalarla saldırıya geçtiğini duydu.

Bölüm 5: Süngüyle Direniş

Çin ordusunun sayıca üstünlüğü, Türk birliklerini dört bir yandan kuşatmıştı. Ama Türk askerleri, ne panik yaptı ne de korktu. Subayları sakin, emirler netti. Çinli askerler, 50 metreye kadar yaklaştı. Birden, Türk subayları süngü hücumu için emir verdi. Süngüler takıldı, tüfekler konuştu. İlk Çin dalgası düşürüldü. İkinci dalga da aynı şekilde püskürtüldü. Ama üçüncü dalgada Türkler çok ağır kayıplar verdi.

Çinli askerler durmadan dalgalar halinde Türk mevziilerine saldırıyordu. Türk askerleri, süngüyle, göğüs göğüse çatışarak, her dalgayı püskürtüyordu. Pek sanki, bir Güney Koreli savaş tercümanı, o anları yıllar sonra şöyle anlatacaktı: “Türk askerleri, ölümle burun burunaydı ama hiçbirinin yüzünde korku yoktu. Sadece sakin bir kararlılık vardı.”

Bölüm 6: Çemberi Yarmak

Çin ordusu, sayıca çok fazla olmasına rağmen, Türk birliklerinin direncini kırmayı başaramamıştı. Bir gün sonra, geceyi yaralayarak, Türk birlikleri çemberi yarmak için harekete geçti. General Yazıcı, “Son kurşun,” dedi ve Türk askerleri, karanlıkta sessizce ilerlemeye başladı. Süngüler, eldivenlerle sarıldı, ışıklar kapatıldı ve kimse ses çıkarmadı. Türk askerleri, ayakkabılarını çıkarıp, çıplak ayaklarla kar üzerinde, adeta hayaletler gibi ilerledi.

Bölüm 7: Kunuri Zaferi

Türk askerleri, Kunuri Boğazı’na kadar ilerleyerek, Çin’in kuşatma hattını kırmayı başardı. Gece boyunca süngüyle savaşarak, adeta intihara kalkmış gibi bir direniş sergileyen Türk askerleri, sonunda Kunuri’ye ulaştı. Çemberi yarmış, düşmanın mevzilerine girmişti. Çinli askerler binlerce kayıp vermiş, Türk askerleri ise sadece 12 şehit, 31 yaralıyla zafer kazanmıştı.

Amerikalı subaylar, bu direnişin ne kadar büyük olduğunu anlamıştı. General Matthew Ridgway, Türk askerlerinin kahramanlığını şöyle özetlemişti: “Türklerin en keskin silah olduğunu çabuk öğrendik. Eğer bizim de Türk birliklerimiz olsaydı, bu savaş çoktan biterdi.”

Bölüm 8: Kumyangni ve Türk Kahramanlığı

Türk askeri, Kunuri’deki intikamını aldıktan sonra, bir ay sonra Kumyangni bölgesinde Çin ordusunun kalıntılarına karşı büyük bir zafer kazandı. Bu zafer, Kore Savaşı’nın seyrini değiştiren dönüm noktasıydı. Artık, Çin ordusunun da yenilebileceği kanıtlanmıştı. Birleşmiş Milletler Kuvvetleri moral bulmuş, savaşı kazanmaya daha yakın hissetmişti.

Türk birlikleri, 29 Ocak 1951’de, tüm cephede taarruza geçerek, Çin ordusunu kuzeye püskürttü. Kore’yi terk etme planı iptal edildi, savaş Birleşmiş Milletler lehine döndü.

Bölüm 9: Kore’den Gelen Kahramanlık

Kore Savaşı boyunca Türk askeri, büyük kahramanlıklar sergiledi. 3 yıl süren savaşta 21.212 Türk askeri Kore’ye katıldı. 721 şehit, 2147 yaralı ve 234 esir verildi. Ancak Türk askeri, sadece Kore halkına değil, tüm dünyaya bir ders verdi: Türk askeri, teslim olmaz.

Güney Kore halkı, Türk askerini “kan kardeşi” olarak nitelendiriyor. Onlar, kendi topraklarını savunmak için 7.000 kilometre uzaktan gelip, Kore için savaştılar. Türk askerinin kahramanlıkları, sadece savaş alanında değil, esir kamplarında da kendini gösterdi. Çinli askerler, Türk esirlerini beyin yıkama kampında değiştirmeyi başaramadı. Türk askeri, her zaman direndi.

Sonuç

Kore’deki kahramanlıkları, Türk askerinin tarihinde büyük bir iz bıraktı. Ve şunu kanıtladı: Türk askeri, ölü bile sayılsa, her zaman direnir ve savaşır. 1950’lerin sonunda, Türk askeri Kore’nin soğuk dağlarında “Türkler teslim olmaz” diyerek, tarihe adını altın harflerle yazdırdı.