Rüşvetçi Polis, Annesine Hakaret Etti. Ama Kızının Kim Olduğunu Öğrenince Donakaldı!

.
.

Bir Tokatla Başlayan Adalet Fırtınası: Mudanya Yolunda Cesur Kızlar

Bursa’nın Mudanya yolunda, yazın kavurucu güneşi altında, sıradan bir gün gibi başlayan olaylar, Türkiye’de bir adalet fırtınasına dönüşecekti. Binbaşı Elif Yılmaz, annesi Fatma Hanım ile birlikte pazardan dönerken, yol üzerindeki derme çatma bir polis kontrol noktasında durduruldular. Elif’in hayalindeki huzurlu gün, bir anda tehdit ve hakaretle dolu bir kabusa dönüştü.

Kontrol noktasında görevli Komiser Kenan Sönmez, üniformasının gerektirdiği saygıdan uzak, alaycı ve küstah bir tavırla araçları durduruyordu. Yanında iki polis memuru Murat ve Hakan, Kenan’ın küçük krallığının sadık askerleriydi. Yoldan geçenlerden “çay parası” adı altında haraç topluyor, insanları azarlıyorlardı. Elif arabasını sıraya çektiğinde, önlerinde bir gencin telefonunu zorla alan memurları ve Kenan’ın küçümseyen bakışlarını gördü.

Fatma Hanım endişeyle kızına sordu: “Kızım ne oluyor burada?” Elif sakin olmaya çalıştı, ama içi öfkeyle doluydu. Sıra onlara geldiğinde, memur Murat copla cama vurdu: “İn bakalım aşağı, evrakları görelim.” Elif camı indirdi, sakin ama kararlı bir sesle konuştu. Komiser Kenan ise arabaya yaklaşıp annesine hakaret etti: “Nereye böyle teyze? Pazardan hırsızlık malı mı taşıyorsunuz?” Murat ve Hakan gülüştü.

Elif, annesini korumak için sesini yükseltti: “Komiser Bey, lütfen kelimelerinizi dikkatli seçin. Yanımdaki benim annemdir. Evraklarımız tam.” Kenan daha da sinirlendi, evrakları kontrol etti ve arabanın kaputuna fırlattı: “Bu ne be? Sahte evraklarla beni mi kandıracaksın?” Elif’in sabrı taşmak üzereydi. Ama annesinin korku dolu bakışları ona fren oldu.

Kenan, Elif’e tokat attı. Yolun ortasında, herkesin gözü önünde. Zaman dondu. Elif’in yanağında acı, kalbinde öfke ve onursuzluk vardı. Fatma Hanım çığlık attı: “Ne yapıyorsun sen? Kızıma nasıl vurursun?” Kenan yaşlı kadına döndü: “Kes sesini be karı! Daha fazla konuşursan sen de aynısından nasibini alırsın.” Memurlar, Elif ve annesini zorla polis aracına bindirip karakola götürdü.

Karakolda rutubetli bir hücreye tıkıldılar. Fatma Hanım astım hastasıydı, nefes almakta zorlanıyor, öksürük krizleri geçiriyordu. Elif kapıyı yumrukladı, bağırdı: “İmdat! Annem fenalaşıyor!” Ama kimse umursamadı. Gece boyunca Fatma Hanım bilincini kaybetti, Elif ona sarılarak sabaha kadar bekledi.

O sırada şehirde başka bir fırtına kopuyordu. Bir vatandaş, polisin iki kadına uyguladığı şiddeti cep telefonuyla kaydetmiş ve sosyal medyada paylaşmıştı. Video hızla yayıldı. Bursa Emniyet Müdürü Aylin Demir, sabah annesi ve kardeşine ulaşamayınca endişelendi. Videoyu izlediğinde öfkeden elleri titredi. Kendi annesi ve kardeşi, bir karakolda aşağılanıyor, şiddete uğruyordu.

Aylin hemen harekete geçti. Karakolun yerini tespit ettirdi, tüm üst düzey yetkilileri alarma geçirdi. Komiser Kenan, olaydan habersiz, odasında çayını yudumlarken, il emniyet müdür yardımcısından gelen telefonla dünyası başına yıkıldı: “O kadınlar emniyet müdürümüzün annesi ve subay olan kız kardeşi! Video bütün ülkeye yayıldı! Derhal onları çıkar!” Kenan panikle hücreye koştu, kapıyı açtırdı. Elif’in bakışları onu iliklerine kadar titrettirdi. “Hemen ambulans çağır!” dedi Elif, buz gibi bir sesle.

Fatma Hanım hastaneye kaldırıldı. Elif ve Aylin, annelerinin başında gözyaşı döktüler. Olay ülke gündemine oturdu. Ulusal haber kanalları, sosyal medya, gazeteler… Herkes polis şiddetini konuşuyordu. Aylin, basın toplantısı düzenledi: “Bu hikaye sadece benim ailemin değil, her vatandaşın hikayesidir. Bugün ben sadece o polis memurlarından değil, bu çürümüş sistemin tamamına savaş açıyorum.”

Aylin radikal reformlar açıkladı: İnsan hakları eğitimi, karakollara habersiz baskınlar, ihlal tespit edilenlerin meslekten men edilmesi. Ancak bu çıkış, teşkilat içinde bazı odaklarda rahatsızlık yarattı. Aylin hakkında karalama kampanyaları başladı. Görevden alınması için Ankara’da kulisler döndü.

Fatma Hanım yoğun bakımda bilinci açıldı. Kızlarına gururla baktı: “Sizinle gurur duyuyorum. Görevin nerede olursa olsun adaletin yanında dur kızım.” Aylin’in en büyük ödülü annesinin gururuydu. Tam o sırada Başbakanlık’tan bir telefon geldi: “Sayın Başbakan sizinle görüşmek istiyor.”

Ankara’da başbakanlık binasında Aylin’in karşısına ülkenin en güçlü adamı çıktı. Başbakan, “Sistemi onarmak istiyorum, sizin liderliğinizde bir kampanya başlatacağız,” dedi. Tüm karakollarda insan hakları eğitimi zorunlu olacak, liderliğini ise Aylin Demir yürütecekti.

Aylin, bir halk buluşmasında konuştu: “Ben kahraman değilim, ilkeler için buradayım. Görev yerim neresi olursa olsun, bu adalet mücadelesi devam edecek.” Salonda alkış tufanı koptu. Başbakan, görevden alma kararının yeniden gözden geçirileceğini açıkladı.

Bursa’da, karakollarda korku ve gerginlik yerini vatandaşa saygıya bıraktı. Fatma Hanım, komşularına gururla “Benim kızlarım karanlığı yırtan adalet meşalesi,” diyordu.

Son