Kayseriı: 2010’da bir binbaşı ölü bulundu — 12 yıl sonra ortaya çıkan gerçek her şeyi değiştirdi

.

12 Yıl Sonra Gelen Gerçek

1. Bölüm: Gece ve Klasör

Kayseri’nin Talas ilçesinde, soğuk bir Kasım gecesi. Hastanenin loş koridorlarında, 23 yaşındaki Lara Akman paspası elinde, düşüncelere dalmış şekilde temizlik yapıyordu. Babası Binbaşı Selçuk Akman, 12 yıl önce “intihar etti” denilerek gömülmüştü. Lara o zamanlar 11 yaşındaydı. O günden beri hayatı, sessiz bir yas, cevapsız sorular ve içini kemiren bir “neden” duygusuyla geçmişti.

O gece Lara’nın elleri her zamankinden daha çok titriyordu. Belki yorgunluktandı, belki de içindeki ağırlıktan. Koridorun köşesine geldiğinde bir sedyenin üstünde kalın, kahverengi bir klasör gördü. Üzerinde elle yazılmış bir isim:
Major Selçuk Akman
Lara’nın kalbi duracak gibi oldu. 12 yıl önce ölen babasının ismi, şimdi karşısındaydı. Titreyen elleriyle klasörü aldı. İçinde birkaç eski rapor, anlaşılmaz kodlar ve bir hafıza kartı vardı. Kart eskiydi, üzerinde “2010 – Oda 14 – Oynatılmasın” yazıyordu.

O gece Lara, evinde eski dizüstü bilgisayarına kartı taktı. Bir ses kaydı buldu.
Kayıtta babasının sesi vardı:
“Onu koruyun. Onlar gelirse her şey bitecek.”
Ardından bir kadın sesi:
“Major, bunu yapmamalısınız. Sizi öldürürler.”
Babası:
“Beni zaten öldürecekler. Ama o hayatta kalacak.”
Sonra kayıt bitti. Lara’nın dünyası bir anda altüst oldu.

2. Bölüm: Eski Yaralar

Sabahı zor eden Lara, babasının ölümünü yeniden yaşadı. Kafasında sorular dönüyordu:
Babası kimi korumaya çalışıyordu? Kimdi bu çocuk? Ve neden öldü?

Cevap aramak için babasının eski arkadaşı, emekli hemşire Melike Demir’i buldu. Melike, Lara’yı görünce gözleri doldu. “O gece baban bir bebek getirdi,” dedi. “Ağlıyordu, korkuyordu. ‘Onu koruyun, kimseye söylemeyin’ dedi. Sonra bir daha görmedim. Ertesi gün ölüm haberi geldi.”

Lara, Melike’den bir adres aldı:
Develi, Eski Çiftlik Evi
Babasının son mektubunda ise şunlar yazıyordu:
“Eğer bana bir şey olursa, Lara’ya söyle. Onu hep sevdim. O bebek masum. Gerçek ortaya çıkmalı.”

3. Bölüm: Karanlıkta Bir Yolculuk

Lara, Develi’ye giden otobüse bindi. Yol boyunca babasının sesini, Melike’nin gözyaşlarını düşündü. Çiftlik evi harabeydi. İçeride eski çocuk eşyaları, bir battaniye ve bir fotoğraf buldu. Battaniyenin köşesinde “Narin” yazıyordu. Fotoğrafta babası bir bebekle gülümsüyordu. Bebeğin sağ yanağında kalp şeklinde bir doğum lekesi vardı.

Çıkarken yaşlı bir adamla karşılaştı. “Major Selçuk’un kızı mısın?” dedi adam. “O bebek için her hafta gelirdi. Sonra bir gün gelmedi. O çocuk kayboldu. Kimse bilmiyor nereye gitti.”

Lara, Kayseri’ye dönerken arkasında siyah bir araba olduğunu fark etti. Biri onu izliyordu.

4. Bölüm: Gerçeğe Yaklaşmak

Lara, babasının eski arkadaşlarından, eski askerlerden bilgi toplamaya çalıştı. Her seferinde ya korkutuldu, ya da susturuldu. Bir gece evinin önünde yine o siyah araba vardı. İçinden takım elbiseli bir adam indi. “Aramayı bırak,” dedi soğuk bir sesle. “Yoksa acı çekersin.”

Lara korkmadı. Babasının gerçeği için, Narin için, kendi için devam etmeliydi.

Bir gece, annesinden kalan eski bir dolabı karıştırırken, içi pamukla doldurulmuş bir bez bebek buldu. Bebeğin sırtında gizli bir dikiş vardı. Açınca içinden küçük bir USB çıktı. Lara bilgisayarına taktı. Babasının son videosuydu.

“Lara, eğer bunu izliyorsan demek ki öldüm. Narin’i korudum, seni de. O senin kardeşin değil ama kaderin ona bağlı. Onu bul, gerçeği ortaya çıkar. Babanı affet.”

5. Bölüm: Narin

Lara, Develi’deki çocuk yuvasına gitti. Müdüreye, babasının adını ve Narin’i sordu. Müdire, Lara’ya uzun uzun baktı. “Narin Yılmaz mı?” dedi. “12 yaşında, yanağında kalp şeklinde bir leke var.”
Lara evet dedi. “Babanız yıllar önce buraya geldi. Bir not bıraktı: ‘Bir gün kızım gelecek, ona her şeyi anlatın.’ Narin burada.”

Arka bahçede, bir bankta oturan zayıf, siyah saçlı bir kız vardı. Lara yanına gitti. Kız başını kaldırdı, gözlerinde umut ve korku vardı.
“Lara abla, gerçekten sen misin?”
Lara gözyaşlarıyla başını salladı.
Narin koştu, ona sarıldı. İkisi de ağladı.

6. Bölüm: Kapanış ve Yeniden Doğuş

Lara, Narin’i kucaklayarak müdürenin odasına döndü. Müdire, Lara’ya Narin’in dosyasını verdi. Babasının yazdığı mektubu okudu:
“Narin, seni kurtarmak için her şeyi yaptım. Lara, eğer bu mektubu okuyorsan, sen ve Narin artık yalnız değilsiniz.”

Lara, Kayseri’ye döndü. Annesinin mezarına gidip, “Artık yalnız değilim anne,” dedi. Narin’le birlikte yeni bir hayat kurmaya karar verdi. Aralarındaki kan bağı olmasa da, kader bağı vardı.
Babası Selçuk Akman’ın adı temize çıktı. Kayseri’deki yasa dışı evlat edinme ağı ortaya çıkarıldı, suçlular yakalandı.

Lara ve Narin, birlikte yeni bir aile oldular. Lara, babasının fedakarlığını, Narin ise ikinci bir şansın değerini öğrendi.

7. Bölüm: Sonsöz

Yıllar sonra Lara, bir gün Narin’e babasının hikayesini anlattı.
“Bazen aile kan bağıyla değil, kalbin cesaretiyle kurulur. Baban, benim hayatımı da, seninkini de kurtardı. Şimdi sıra bizde. Kendi hikayemizi yazacağız.”

Narin, Lara’ya sarıldı.
“Artık korkmuyorum abla. Çünkü yalnız değilim.”

Ve Kayseri’de, bir zamanlar karanlıkta kaybolan bir hikaye, cesaretle, sevgiyle, adaletle yeniden yazıldı.

SON