“HER ŞEYE DOKUNMA, O BENIM KARIM” DEDI MILYONER, VE CEVABI ONU ŞOK ETTI

.
.

Başlık: Yalanın Ardındaki Gerçek

Yeliz Ersoy, İstanbul’un en gözde otellerinden birinde garson olarak çalışıyordu. Bir akşam, Peralas Oteli’nde düzenlenen bir hayır yemeği sırasında, hayatının akışını değiştirecek bir olay yaşandı. Şık giyimli, zengin misafirlerin arasında, Yeliz, görevini yerine getirirken, bir kadının masasına şarap kadehini bırakmaya gitti. Fakat, istemeden de olsa, kadının eline çarptı ve kadeh devrildi. Kadın, Yeliz’e öfkeyle bakarak, “Hiçbir şeyi doğru yapmayı bilmiyorsun, değil mi?” dedi. Yeliz, yüzü kızararak özür diledi ama kadının tavrı daha da sertleşti.

Tam o sırada, kadının bileğini yakalayan bir adam ortaya çıktı. Aslan Polat, İstanbul’un en tanınmış iş insanlarından biriydi. Yeliz, onu gazetelerde sıkça gördüğünden tanıyordu. Adam, derin bir sesle “Ona dokunma. O benim karım.” dedi. Yeliz, bu sözlere inanamadı. Nasıl olurdu? O, sadece bir garsondu. Ama Aslan, Yeliz’in gözlerine bakarak, “Yeliz, bu salondaki tüm misafirlerden daha değerlisin.” dedi. Yeliz, ne olduğunu anlamıyordu. Bu adamla daha önce tanışmamıştı.

Aslan, Yeliz’in elini sıkıca tutarak onu salondan dışarı çıkardı. Yeliz, Aslan’ın yanında yürürken, kalbi hızla atıyordu. Ne oluyordu? Aslan, ona hayatının teklifini yapacaktı. “Üç ay boyunca benim karım gibi davranmanı istiyorum.” dedi. Yeliz, bu isteğe inanamadı. “Delirdiniz mi? Bunu yapamam.” dedi. Aslan, “Ama sana iyi para ödeyeceğim. Çok iyi.” diyerek Yeliz’in dikkatini çekti.

Yeliz, hayatında hiç böyle bir teklifle karşılaşmamıştı. Üç ay boyunca Aslan’ın karısı gibi davranmak, onun hayatını değiştirebilirdi. Ama bunun riskleri de vardı. Yeliz, annesinin ölümünden sonra kalan borçları ödemek zorundaydı. Düşünmek için zamana ihtiyacı vardı.

Ertesi sabah, Yeliz, Aslan’a dönerek, “Kabul ediyorum.” dedi. Aslan, bu cevaba sevinçle karşılık verdi. Yeliz, artık Aslan’ın lüks dünyasına adım atmıştı. Aslan, Yeliz’i otellerinden birinde bir süite yerleştirdi. Ona yeni kıyafetler aldı ve sosyal görgü kuralları dersleri vermesi için Selin adında bir kadını ayarladı. Selin, Yeliz’e nasıl davranması gerektiğini öğretirken, Yeliz’in içindeki kaygı ve belirsizlik giderek artıyordu.

İlk halka açık etkinlik, Peralas Oteli’nde gerçekleşti. Yeliz, Aslan’ın yanında oturuyordu. Herkes onların evli olduklarını düşünüyordu. Yeliz, insanların kendisine baktığını hissediyor, fısıldaşmalarını duyuyordu. Ama Aslan, onun elini masanın üzerinde tutarak, dışarıdan doğal görünmeye çalışıyordu. Yeliz, Aslan’ın bu maskenin ardındaki gerginliği hissetti.

İlk birkaç hafta, Yeliz için zorlu geçti. Her gün Aslan’ın yanında olmak, onun dünyasında yer almak, Yeliz’in kimliğini sorgulamasına neden oluyordu. Ancak zamanla, Aslan’ın gerçek kişiliğini keşfetmeye başladı. Her sabah erken kalkıyor, koşuya çıkıyor, geceleri ise tarih kitapları okuyordu. Yeliz, Aslan’ın içindeki kırılganlığı görmeye başladı.

Bir akşam yemeğinde, Aslan’ın çocukluğundan bahsetmesi, Yeliz’in kalbini ısıttı. Aslan, annesine olan sevgisini ve onun için yaptığı fedakarlıkları anlattı. Yeliz, Aslan’ın duygularını paylaştığını hissetti. Aralarındaki bağ güçlenmeye başlamıştı. Ancak Yeliz, bu durumun geçici olduğunu biliyordu. Üç ay sonra her şey sona erecekti.

İkinci ayın sonunda, Yeliz, Aslan’a karşı hissettiği duyguları sorgulamaya başladı. Onunla geçirdiği zaman, ona aşık olup olmadığını merak ediyordu. Ama bu durumun sadece bir yanılsama olup olmadığını bilmiyordu. Bir sabah, Yeliz, Aslan’a, “Gerçekten evlenmeyi düşünüyor musun?” diye sordu. Aslan, gözlerinde bir parıltıyla, “Evet, ama bu sadece bir oyun değil. Ben seni seçiyorum.” dedi.

Yeliz, Aslan’ın sözlerine inanamıyordu. Bu, onun için çok büyük bir adımdı. Ama Aslan, “Korkmaz’la işimizi kaybetmekten korkuyorum. Bu yüzden seni korumak istiyorum.” dedi. Yeliz, Aslan’ın içinde taşıdığı korkuları anladı. Bu, onun için de bir çıkış yolu olabilirdi.

Üçüncü ayın sonuna yaklaşırken, Yeliz ve Aslan arasındaki bağ daha da güçlendi. Birlikte geçirdikleri zaman, Yeliz’in kalbinde yer eden bir sevgiye dönüştü. Ancak, Korkmaz’ın ofisinde yaşanan olay, her şeyi değiştirdi. Korkmaz, Yeliz’in geçmişini araştırmış ve onun kim olduğunu öğrenmişti. “Yeliz, bana karını bir iş gezisinde tanıdığını söyledin. Saygın bir aileden geldiğini.” dedi. Aslan, bu duruma nasıl yanıt vereceğini bilemedi.

Yeliz, Korkmaz’ın gözlerinde bir tehlike gördü. Aslan, “Bunun hiçbiri senin suçun değil. Bunu ben başlattım.” dedi. Ama Yeliz, her şeyin sona ereceğinden korkuyordu. Korkmaz, “Eğer tatmin olmazsam sözleşme iptal ve ikinizin de itibarının mahvolacağını garanti ederim.” diyerek toplantıyı bitirdi.

Yeliz, Aslan’a döndü. “Bitti.” dedi. Aslan, “Bitmedi. Bir çözüm bulacağız.” dedi ama sesi kararsızdı. Yeliz, “O zaman çıkış yok.” dedi. Aslan, “Bir çıkış var. Ama bu sana bağlı.” dedi. Yeliz, ne demek istediğini anlamadı. Aslan, “Bunu gerçek yapabiliriz. Gerçekten evlenebiliriz.” dedi.

Yeliz, gözyaşlarını tutamadı. Bu, onun için çok büyük bir teklimdi. Aslan, “Bunu sadece Korkmaz’ı kandırmak için değil, gerçekten seni sevdiğim için istiyorum.” dedi. Yeliz, Aslan’ın içindeki duyguları anladı. “Ben de seni seçiyorum.” dedi.

Ertesi sabah, Korkmaz’ın ofisine geri döndüler. Aslan, her şeyi anlattı. Yeliz, Aslan’ın ona duyduğu sevgiyi hissediyordu. Korkmaz, “Tanıdığım en dürüst yalancılarsınız.” dedi. “Ama belki de tam olarak bu tür bir dürüstlüğe saygı duyuyorum.”

Sonunda, Korkmaz, “Sözleşme devam ediyor ama bir şartla düğün davetiyesini görmek istiyorum. Gerçek bir düğün.” dedi. Yeliz ve Aslan, birbirlerine bakarak, bu duruma inanamadılar. “Ciddi misiniz?” diye sordu Aslan. “Tamamen.” dedi Korkmaz.

Üç ay sonra, boğazın kenarında küçük bir törende, Yeliz ve Aslan evlendiler. Sadece birkaç yakın arkadaş ve Selin oradaydı. Aslan, Yeliz’in parmağına yüzüğü takarken, “Bana bir yalanla başlamanın gerçeğe ulaşmamıza engel olmadığını öğrettin. Her gün beni seçtiğin için teşekkür ederim.” dedi. Yeliz, “Bana aşkın mükemmel olması gerekmediğini, gerçek olması gerektiğini öğrettin. O gün beni koruduğun için teşekkür ederim.” dedi.

Ve o gün, güneş suyun üzerinde batarken, gökyüzünü altın ve pembeye boyarken, birbirlerini öptüler. O anda artık yalan yoktu, numara yoktu. Sadece en beklenmedik şekilde birbirini bulan iki kalp vardı. Ve Yeliz, Aslan’la yıldızların altında dans ederken düşündü. En güzel hikayeler, bir hatayla başlayan ama bir seçimle bitenlerdir.

Aslan ve Yeliz, gerçek aşkın mükemmel koşullardan değil, her gün yapılan dürüst seçimlerden doğduğunu keşfettiler. Birini korumanın kendini kırılganlığa açmak anlamına gelebileceğini ve bazen en büyük yalanların bizi en derin gerçeklere götürdüğünü öğrendiler.