Barınağın köpeği geceleri uyumuyor, sahiplerine dik dik bakıyordu… Nedenini öğrendiklerinde ise yürekleri parçalandı

Çift her zaman bir köpek sahibi olmayı hayal etmişti. Evlerini neşe ve şefkatle dolduracak birini istiyorlardı. Bir köpek yavrusu almak yerine, barınaktan bir köpek sahiplenmeye karar verdiler: Unutulmuş birine ikinci bir şans vermek için.

Onu görür görmez -büyük, beyaz, nazik gözlü- onun doğru kişi olduğunu anladılar. İtaatkar, sakin ve şefkatliydi. Eve ve yatağın yanındaki köşesine hemen yerleşti. Her şey mükemmel görünüyordu… rahatsız edici bir ayrıntı dışında.

Bazı geceler çift uyanır ve köpeğin yatakta oturmuş, onlara baktığını görürdü. Sessiz. Kıpırdamadan. Bu bakışta tuhaf bir şey vardı.

“Belki de kabus görüyordur,” derdi karısı.

“Ya da belki de sadece bizi izliyordur,” diye şaka yapmaya çalışırdı kocası.

Ama geceler geçti ve köpek aynı kaldı. Bazen sanki bir şeyleri kontrol ediyormuş gibi patisini göğüslerinden birine veya yüzlerine koyardı. Bir sabah erkenden, karısı gözlerini açtığında kocasının üzerinde hareketsiz bir şekilde onu izlediğini gördü. Dehşet içinde çığlık attı.

Ertesi sabah, uyurken neler olduğunu öğrenmek için bir kamera yerleştirmeye karar verdiler.

Kaydı gördüklerinde şaşkına döndüler. Köpek bir an bile gözlerini kapatmadı. Bütün gece tetikte kaldı ve ara sıra yanlarına yaklaşıp patisini üzerlerine koyup sonra yerine geri döndü.

“Bu normal değil,” dedi karısı titreyen bir sesle. “Onu barınağa geri götürmeliyiz.”

Barınak görevlisi sessizce dinledi. Sonra iç çekti.

“Aman Tanrım… bilmiyor muydun? Eski sahibi yaşlı bir adamdı. Uykusunda ölmüş. Komşular gelene kadar köpek yanında kaldı.”

Odayı sessizlik kapladı.

“Seni korkudan izlemiyor,” diye devam etti. “Seni sevgiden izliyor. Hâlâ nefes aldığından emin olmak istiyor.”

Kadın gözyaşlarına boğuldu. Kocası sessiz kaldı. Eve döndüler – üçü birlikte.

Ve o zamandan beri, her gece köpek yataklarının yanında oturup onları sakince izlediğinde, artık korku hissetmiyorlar. Sadece minnettarlık duyuyorlar.