ARAP MİLYARDER İSTASYONDA FAKİR KIZIN KOLYESİNİ GÖRÜNCE DONAKALDI… ÖLEN KIZININKİYLE AYNIYDI…

İstanbul’un en işlek tren istasyonlarından birinde, sabahın erken saatlerinde kalabalık telaşla trenlerine yetişmeye çalışıyordu. Kimse, köşede oturan 9 yaşındaki küçük kızı fark etmiyordu. Aslı, elindeki mendilleri satmaya çalışıyordu. Yamalı kıyafetleri ve kirli yüzüne rağmen gözlerinde umut dolu bir ışık vardı. “Mendil alır mısınız? Sadece 5 lira,” diye fısıldıyordu geçenlere. Ancak çoğu onu görmezden geliyor ya da rahatsız bakışlar atıyordu. Aslı, büyükannesiyle birlikte sokaklarda yaşıyordu ve hayatın zorluklarını daha bu yaşında öğrenmişti.

O sırada istasyonun diğer ucunda siyah bir Mercedes’ten inen Valid Al Manuri, tamamen farklı bir dünyadan geliyordu. 50 yaşındaki Arap milyarderi, iş toplantısı için Ankara’ya trenle gitmeye hazırlanıyordu. İtalyan kesim takım elbisesi, bileğinde parlayan pahalı saati ve soğuk duruşuyla dikkat çekiyordu. Valid, yıllar önce kaybettiği kızının acısıyla duygularını derinlere gömmüş, hayatını sadece işe adamıştı.

Tren peronuna doğru ilerlerken Valid’in adımları bir anda durdu. Köşede oturan küçük kızın sesini duydu. Aslı, son bir umutla mendillerini uzatıyordu: “Lütfen efendim, sadece 5 lira.” Valid, normalde böyle durumları görmezden gelirdi, ama o gün farklıydı. Gözleri, Aslı’nın boynundaki ince gümüş kolyeye takıldı. Bu mümkün değildi. O kolye, 3 yıl önce kaybettiği kızı Layla’nın kolyesiydi. Aynı kalp şekli, aynı antik gümüş rengi. Valid’in nefesi kesildi.

Donmuş gibi duran Valid, “Bu kolye… Nereden buldun bunu?” diye sordu. Aslı, boynundaki kolyeye dokundu. “Bu mu? Annemden kalma. Büyükannem saklamış benim için,” dedi. Valid’in zihni, kızının ölümünden sonraki acı dolu günlere gitti. Layla’nın kolyesi, hastanede kaybolmuştu. Hemşireler, “Muhtemelen kayboldu,” demişlerdi. Ama şimdi bu kolye, bu küçük kızın boynundaydı.

Valid, cebinden cüzdanını çıkarıp Aslı’ya 100 lira uzattı. “Bu çok fazla efendim!” dedi Aslı şaşkınlıkla. “Mendiller sadece 5 lira.” Valid, “Tüm mendilleri alıyorum,” dedi. Ancak aklı başka yerdeydi. Bu kolyenin sırrını çözmek zorundaydı. “Büyükannen nerede?” diye sordu. Aslı, “Yakındaki köprünün altında, hasta olduğu için yürüyemiyor,” diye cevap verdi. Valid, “Beni onun yanına götür,” dedi aniden.

Köprü altına vardıklarında Valid, gördüğü manzara karşısında şok oldu. Eski battaniyeler ve kartonlarla çevrili köşede, hasta bir kadın yatıyordu. Aslı, büyükannesinin yanına koştu. “Büyükanne, bak bugün çok para kazandım!” dedi sevinçle. Valid ise yaşlı kadına yaklaşıp, “Merhaba teyze, ben Valid. Aslı’yla istasyonda tanıştık,” dedi. Yaşlı kadın, Valid’in pahalı kıyafetlerini görünce tedirgin oldu. “Biz kimseye zarar vermiyoruz,” dedi zayıf bir sesle. Valid, “Endişelenmeyin, size yardım etmek istiyorum,” dedi nazikçe.

Valid, kolyenin hikayesini sorduğunda yaşlı kadın, “Bu kolye, kızım Zehra’dan kaldı. 3 yıl önce aynı hastanede, Layla adında bir çocukla aynı odada yatıyordu. Zehra ölmeden önce bu kolyeyi bana verdi, ‘Kızıma verin,’ dedi,” diye anlattı. Valid’in kalbi sıkıştı. Layla’nın kolyesi, Aslı’nın annesine geçmişti. Aynı gün, aynı hastane, aynı kader… Bu bir tesadüf olamazdı.

Valid, yaşlı kadını ve Aslı’yı hemen özel bir hastaneye kaldırttı. Kadın tedavi altına alınırken, Aslı ilk kez temiz bir yatakta uyudu. Valid, Aslı’ya dönüp, “Okula gitmek ister misin?” diye sordu. Aslı’nın gözleri parladı. “Çok isterim ama paramız yok,” dedi utangaç bir şekilde. Valid, “Para sorun değil. Sen sadece öğrenmek ister misin?” dedi. Aslı heyecanla başını salladı. “Evet, çok isterim!”

O günden sonra Valid, Aslı ve büyükannesinin hayatı tamamen değişti. Onlara güzel bir ev tuttu, Aslı’yı okula yazdırdı ve her sabah onu ziyaret etti. Aslı, okumayı ve yazmayı öğrendikçe daha da mutlu oluyordu. Valid ise yıllardır hissetmediği bir mutluluğu yeniden keşfetmişti. Aslı, ona sadece kızını değil, hayata karşı kaybettiği umudu da hatırlatmıştı.

Aylar sonra Aslı, okulda bir kompozisyon yazdı: “Benim iki babam var. Biri gökyüzünde, beni izliyor. Diğeri ise Valid Baba. O beni buldu ve hayatımı değiştirdi.” Öğretmeni, bu kompozisyonu okurken gözyaşlarını tutamadı. Valid, Aslı’nın hayatını değiştirmişti, ama aslında Aslı da Valid’in hayatını değiştirmişti. Çünkü bazen küçük bir iyilik, bir insanın tüm dünyasını değiştirebilirdi.